Kind van 7

Naar aanleiding van de fotoserie van Céline van Balen (Z 8 mei) wil ik het volgende opmerken. Het zelfportret van Céline van Balen bewijst haar voorkeur voor de foto met de `lege' blik. Een kunstzinnige opvatting, een tijdsbeeld wellicht.

Maar als zij de opdracht krijgt kinderen te portretteren van 7 jaar moeten deze zevenjarigen dan ook deze `lege', welhaast `dode' blik hebben? Mogen deze kinderen niet uitdagend, verlegen, lachend, actief of bruisend van levenslust zijn.

Beide kanten van het leven, ook van zevenjarigen, kunnen huiveringwekkend droef en mooi zijn, maar de fotoserie in deze krant belicht slechts één deel en dat is niet alleen onvolkomen maar ook onwaar.

Céline van Balen heeft volgens haar dagboek een hekel aan geposeerde portretten. Het komt mij echter voor dat een deel van de geplaatste foto's zéér geposeerd zijn.