Is dit geluk?

De VPRO zag niets in de plannen. Michiel van Erp wilde de korte portretten van `gewone mensen', die hij voor kinderen maakte in Villa Achterwerk, voorschotelen aan een volwassen publiek. Hij had Lang Leve de Vereniging bedacht, een serie waarin hij het rijke Nederlandse verenigingsleven portretteerde. ,,De filosofische kanten van het leven, op een vrolijke manier gebracht'', zegt Van Erp.

Toen de VARA de serie adopteerde, was het meteen een succes. Lang Leve Nederland volgde, en vorig jaar Lang Leve de Kampioen, waarvoor Van Erp onlangs een eervolle vermelding kreeg van de vakjury die jaarlijks de Nipkow-schijf toekent. Lang Leve de Kampioen is het afgelopen seizoen geroemd door vrijwel elke tv-criticus. Van Erp werd onder meer lof toegezwaaid voor zijn `oog voor mensen met een oprechte bezieling'.

Van Erp was gevleid door de goede kritieken, maar bemerkte dat sommige van zijn `personages' zich in hun hemd gezet voelden door de wijze waarop ze in kranten werden beschreven. Van Erp gaf zijn critici bij de Nipkow-uitreiking een veeg uit de pan: de kritieken werken `debiliserend', ze bemoeilijken zijn werk.

,,Wij proberen de mensen niet expliciet vriendelijker of kwaadaardiger te maken. Wij proberen nuances aan te brengen. Helaas werden die nuances in kranten plat weergegeven. Ik ben nu al een paar keer opgebeld met de mededeling: `jij hebt mij negatief neergezet'.''

Van Erp portretteert mensen ,,op hun goede en hun slechte momenten''. ,,Dat is iets dat we met ze bespreken. Wij (Van Erp en Mas van Putten, zijn co-samensteller, red.) zoeken mensen die boeien, die zich de vragen stellen die wij onszelf voorleggen: is dit wat ik wil? Is dit geluk? Vragen die iedereen zich stelt. Ik probeer geen groter doel na te streven met mijn programma's. Ik laat me leiden door nieuwsgierigheid en verwondering. Ik vind mensen en hun drijfveren fascinerend. Dat ontroert me. We bespreken met onze personages wat wij willen en gaan daarna drie tot zes dagen met ze mee. Dat moet een avontuur zijn, waarvan we de spanning, de romantiek en de poëzie vastleggen.''

Hij doet niets op de bonnefooi, vooraf wordt wel degelijk een scenario gemaakt. Daarna wordt voornamelijk geobserveerd. ,,Wij hebben een hele goede cameraman, Mark van Aller, die feilloos registreert wat er onderhuids te zien is. Je mag de camera nooit als machtsmiddel gebruiken.''

Voor het komende seizoen maakt Van Erp een serie portretten met als thema `geloof, hoop en liefde'. ,,De structuur is iets losser dan die van Lang Leve de Kampioen dat vooral over winnaars en verliezers ging. Maar de kern blijft hetzelfde: Proberen mensen aan het denken te zetten. Dat is volgens mij ook een functie van televisie: mensen de wereld laten zien. Dat is precies wat ik graag wil.''