HANDKLINIEK

In de bijlage W&O van 8 mei wordt een interessante beschrijving gegeven van bevindingen van dr. Leijnse met de behandeling van handklachten van musici. De schrijver van het artikel maakt de opmerking dat de klachten die dr. Leijnse in de jaren zeventig zelf heeft opgelopen door intensief te musiceren en te tekenen/schrijven, tegenwoordig onder RSI (ook wel muisarm) gerangschikt zouden worden. Deze gelijkenis met de `ordinaire' muisarm wordt vervolgens ongedaan gemaakt met de stelling dat ``geen beroep zulke hoge eisen stelt aan de onafhankelijke bewegingen van de vingers als dat van de musicus''.

Deze stelling moet het bestaan van inmiddels twee klinieken in Nederland voor de behandeling van musici met hand- en armklachten rechtvaardigen. In deze klinieken zijn patiënten met identieke klachten, die echter niet ontstaan zijn door het bespelen van een muziekinstrument maar bijvoorbeeld door acht uur per dag met tien vingers blind te typen, niet welkom. Een wetenschappelijk bewijs dat de handklachten van musici verschillend zijn van de klachten van computerwerkers is nooit geleverd. De reden om deze klinieken alleen voor musici toegankelijk te maken kan dan ook niet anders dan subjectief van aard zijn, waarbij een muzikale interesse van de betrokken medici wellicht een belangrijke rol gespeeld heeft.

Ik heb zelf inmiddels 10 jaar RSI-klachten en hoewel ik jarenlang amateur-musicus ben geweest, heb ik de pech deze klachten ontwikkeld te hebben nadat ik, met m'n goed getrainde vingers, razendsnel het toetsenbord bespeelde. Voor mij geen toegang tot de polikliniek van het Westeinde-ziekenhuis, en hetzelfde Dijkzigt-ziekenhuis waar dr. Leijnse zijn handkliniek mocht inrichten stuurde mij naar huis met de boodschap dat er geen aantoonbaar `pathologisch substraat' te vinden was. Of anders gezegd: mijn klachten zaten 'tussen de oren'.

Onbegrijpelijk anno 1999, waar eindelijk iedereen doordrongen raakt van het feit dat een belangrijk deel van de beroepsbevolking (dus niet alleen beroepsmusisci) risico loopt op RSI en het ministerie van SZW-miljoenen guldens beschikbaar stelt voor een campagne ter preventie van RSI, maar waar minister Borst deze elitaire klinieken ruimschootst subsidieert zonder de voorwaarde te stellen dat zij de deuren openstellen voor de brede groep van RSI-patiënten. De muisarm-patiënten en de 3,2 miljoen Nederlanders die risico lopen om RSI te ontwikkelen zullen het moeten doen met een cd-rommetje dat SZW ons vorige maand presenteerde.