Kuddelmuddel

Veranderen huwelijksadvertententies in de loop der jaren van toon en stijl? Natuurlijk doen ze dat. Het zou een vergelijkend, multidisciplinair (hét academische toverwoord van deze tijd) onderzoek waard zijn. Voorlopig zullen we ons moeten behelpen met mijn intuïtief tot stand gekomen conclusies.

De afgelopen weken heb ik de huwelijksadvertenties in NRC Handelsblad en Die Zeit met elkaar vergeleken, twee kranten met een identieke achterban van weldenkende, goed opgeleide liberalen. Zoveel is zeker: uit die in NRC Handelsblad spreekt een groeiend zelfbewustzijn waar de Duitse huwelijkskandidaten nog lang niet aan toe zijn.

Nemen we de volgende advertentie uit deze krant. Een dame die `de eerste stappen in de zestig' heeft gezet (`je geeft me 50+') laat ons weten: ,,Ik heb een zalig IDEE! Ik woon in Florida, ben succesvol, en da's leuk. En jij woont in Nederland, en da's ook leuk. Jij hebt een riant huis, en ik heb er een. Beiden zijn we financieel onafhankelijk en da's comfortabel. Beiden zijn we avontuurlijk; romantisch; realistisch; gezond; slank; aantrekkelijk; ontwikkeld en bereisd. We hebben beiden een heerlijk gevoel voor humor; een oor om te luisteren; een brein om te denken en liefde om te delen met dat speciale persoontje. We hebben eigenlijk alles – behalve elkaar.''

Het is dat ik alweer een poosje bezet ben – anders zou ik het wel weten. Eindelijk een vrouw die mij op mijn waarde weet te schatten nog voor ik een mond heb opengedaan. Ik heb niet alleen een riant huis, maar ik ben ook nog romantisch, gezond en aantrekkelijk en ik heb zelfs een te gek heerlijk gevoel voor humor. Da's nog eens leuk! Ik heb het altijd wel gezegd, maar niemand die me wilde geloven.

Alleen las ik aan het einde van haar advertentie dat ze een man tussen de 45 en 55 zoekt, terwijl ze dus zelf al in de zestig is. Het is even slikken, maar wij mannen moeten maar eens wennen aan de gedachte dat in dit tijdperk van de Grote Zelfverzekerdheid de rollen volledig omgedraaid kunnen worden.

Anders moeten we maar naar Duitsland emigreren. Uit de advertenties in Die Zeit waait tenminste nog een beetje de geest van de jaren vijftig, toen vrouwen al blij waren met een man die tussen twee biljartpartijtjes door even naar huis kwam om de grootste gehaktbal op te eten.

Ik citeer enkele vette kopregels die in Die Zeit boven sommige advertenties staan.

,,Begehren und Achten verbinden zu einem LiebesLeben.'' ,,Ich möchte mich verlieben.'' ,,Romantiker gesucht.''

,,Frau begehrt Mann.''

Dit was in zijn ontroerende beknoptheid de mooiste:

,,Ich will auch Einen.''

Tekst: ,,Ich (w/31) wünsche mir einen `großen, schönen Mann' in den Dreißigern, mit einem `großem, weitem Herzen', der mit mir dieses Kuddelmuddel, genannt Leben, teilt.''

Alleen al het woord `Kuddelmuddel' (`warboel') maakt me bijna razend van begeerte.