Concertgebouw

`Concertgebouw claimt exclusiviteit en kan optredens van artiesten elders in ons land gedurende één jaar verbieden.' (22 mei). Dát noem ik nog eens arrogantie van de (randstedelijke) macht. Als een van de redenen voor deze stap staat in het bericht dat ,,de belangen van het Concertgebouw worden geschaad door impresario's die een dure artiest die bij ons optreedt in een andere zaal in de ramsj gooien.'' Ensembles of solisten worden wel eens met korting aangeboden, als extra stimulans voor heel talentvolle jonge mensen – dat is wel iets anders dan `in de ramsj gooien'. Natuurlijk worden niet overal dezelfde prijzen gehanteerd, maar zeker een wat kleinere zaal in de regio kan vaak een optreden alleen betalen als dat concert een onderdeel is van een tournee. En het gaat dan nog steeds om zeer behoorlijke prijzen. De clausule van het Concertgebouw zou dus een enorme verarming betekenen van het aanbod buiten de grote steden.

Wanneer ik voor de keus gesteld zou worden: één keer optreden in het Concertgebouw (een prachtige akoestiek, maar vaak blasé en luidruchtig publiek), of een toernee van meer concerten in Nederland, met weliswaar minder mooie zalen, maar dankbaar publiek dat aandachtig en betrokken luistert, dan wist ik het wel.