Les Rythmes Digitales

Frankrijk is op het moment toonaangevend in een nieuwe trend: een disco-impuls geven aan de dance. Franse groepen als Cassius, Air, Daft Punk en nu Les Rythmes Digitales putten uit de hitsige stemmen en huppelende bassen van disco-hits uit de jaren zeventig/tachtig om hun eigentijdse electronica te verrijken. Soms is er letterlijk uit die liedjes gekopieerd, soms is het er alleen maar op geïnspireerd.

Darkdancer van Les Rythmes Digitales is nauwelijks een aanvulling op het aanbod. De man achter deze alias, Jacques Lu Cont, heeft een botte aanpak: hij gebruikt de bekende stijlmiddelen maar doet er weinig mee, hij bedt ze hoogstens in in blubberende synthesizers. De verfijning is dus, anders dan bij de recent verschenen cd van het Engelse Basement Jaxx, ver te zoeken.

In sommige nummers blijft de vrolijkheid overeind en werken de onbekommerde disco-bas en disco-drum aanstekelijk. Want dat is waar deze muziek om draait: om het hoorbare enthousiasme van een muziekliefhebber voor de verrichtingen van zijn voorgangers. Op zich een sympathiek uitgangspunt. Maar Jacques Lu Cont heeft te weinig met zijn geliefde stijlmiddelen geëxperimenteerd.

Les Rythmes Digitales. Darkdancer (Wallcd021)