Pianist Zimerman vurig in Schumann

`Stel je voor', verklaarde de Poolse pianist Krystian Zimerman in 1992 tijdens een interview: `Op een avond komen 2500 mensen in de zaal. Ze hebben daarvoor de tijd genomen, een paar uur uit hun biografie gesneden. Ze trekken hun beste kleren en jas aan, ze poetsen hun ongemakkelijk zittende schoenen, reizen vaak een eind, gaan in de rij staan, betalen niet zelden een aanzienlijk bedrag, kopen een programma, lezen dat en zitten anderhalf uur stil te luisteren om zich vervolgens weer aan de ongemakken van de garderobe bloot te stellen. Daarvoor moet je respect hebben.''

Als gevolg van die overtuiging is Zimerman een van de meest consciëntieuze onder de pianisten. Zijn ontspannen spel is gebaseerd op het volmaakte evenwicht tussen creativiteit en ambachtelijkheid, zijn recitalprogramma's getuigen van een uitgelezen smaak en een buitengewoon grondige voorbereiding. In de serie Meesterpianisten contrasteerde Zimerman ditmaal de aristocratische introvertie van Chopin met de ongebreidelde expansiedrift van Schumann's Sonate nr. 1 in fis op. 11.

In Chopins Impromptu in Fis op. 36 overheersten weemoed en soberheid, maar in het flamboyante Scherzo in bes op. 31 vermengde Zimerman poëzie en passie tot een elegant samenspel van verfijnde kleurschakeringen en markante fraseringen. De Drie Mazurka's op. 56 klonken veeleer ingetogen dan bevlogen, waarna Zimerman in Chopins Fantasie nr. 1 in fis op. 11 een indrukwekkende genuanceerdheid demonstreerde op het gebied van stemvoering, rubato, dynamiek, klankkwaliteit en karakter.

Maar ook al klonk de Chopin van Zimerman nog zo superieur, toch brak het ware vuur pas door in zijn vitale vertolking van Schumanns Sonate nr. 1, een liefdesverklaring aan Clara Wieck die de componist zelf omschreef als `één grote hartekreet om jou.'

In deze onsamenhangende wereld van kolkende emoties en briljante muzikale invallen bracht Zimerman, als ware hij de schepper zelve, orde in de chaos.

Schumanns complexe sonate kreeg zo het aanzien van een ultramodern geregisseerde opera, waarin goden en demonen logische betrekkingen onderhielden.

Concert: Krystian Zimerman (piano). Programma: Chopin:

Impromptu in Fis, op. 36; Scherzo in bes, op. 31; Drie mazurka's,

op. 56; Fantasie in f, op. 49. Schumann: Sonate nr. 1 in fis,

op. 11. Gehoord: 29/5 Concertgebouw Amsterdam.