Franky Douglas

Gitarist Franky Douglas voert al jaren een geheel eigen muzikale koers die laveert tussen zijn Latijns-Amerikaanse achtergrond en het Nederlandse improvisatiecircuit waarbinnen hij actief is. Niet alleen met eigen bands Sunchild en Open Air maar ook met M.O.B en Mobette tast hij met virtuoos gemak stillistische en geografische grenzen af. En met succes, want nog in 1994 kreeg hij hiervoor de prestigieuze Boy Edgar Prijs toegekend.

Ook Douglas' nieuwste cd On the roof, die uitkomt onder zijn eigen naam, wordt gekenmerkt door Douglas' bekende mengeling van stijlen. Zo gaat hij in het openingsnummer Cradle een aanstekelijk duet aan met fluitist Michael Moore, speelt hij in het daarop volgende funky The 9th continent een zwaar vervormde elektrische gitaar en weet hij ook weg met door gladde synthesizers gedragen ballads. Voor een opzwepend percussie-intermezzo, rondborstige soul of onversneden jazz schrikt Douglas evenmin terug.

Het enige nadeel van On the roof is de onevenwichtigheid van de arrangementkeuze. Douglas zapt in hoog tempo langs het gehele stillistische spectrum. Deze lappendeken van genres kent een aantal kleine juweeltjes maar een coherent geheel weet de gitarist er helaas niet van te smeden.

Franky Douglas: On the roof (Sunchild, S-FDS:098. Distr. BV Haast)