WERELDTALENSTELSEL 2

Het artikel over de talenhuishouding in de wereld (`Hoe meer talen hoe meer Engels', W&O, 22 mei) was zeer leesbaar en overtuigend. Toch miste ik een element. Namelijk de invloed van `dode' talen zoals Oud-Grieks en vooral Latijn. Het aantal actief sprekenden is momenteel nog maar gering, maar naast deze lage prevalentie is er een grote centraliteit (op zichzelf overigens een nogal ongelukkige term). Omdat bijvoorbeeld Latijn sterk gekoppeld is aan hoog-ontwikkelden en opinion leaders is het nog steeds een unificerende factor voor de moderne talen, zoals bij het introduceren van nieuwe woorden en begrippen.

Wat betreft de talen in Zuid-Afrika: die vertonen een verbazende diversiteit. Het maken van een kunsttaal geeft dan een monstrueus resultaat; en dat terwijl volgens velen het Esperanto al een onmogelijke constructie is. Dit is evenzeer als onderlinge naijver een motief om er niet aan te beginnen. Naast de ingenieus geassembleerde nieuwe Zuid-Afrikaanse vlag heeft men overigens met het volkslied een echt monstrum gebaard: achtereen moeten de zangers de tong breken op Khosa, Zulu, Afrikaans en Engels. En dat in een onwaarschijnlijk maatschema.