Verlost van drank, drugs en dollars

Jennifer Capriati (23) staat op Roland Garros weer met plezier op de tennisbaan. Zes jaar nadat ze werd opgepakt wegens drugsgebruik en diefstal won het voormalige Amerikaanse wonderkind weer een toernooi.

Hoeveel keer ze geprobeerd heeft haar rentree te maken in het tenniscircuit, weet ze niet meer. Jennifer Capriati is de tel kwijt geraakt. Sinds ze in 1993 na een onverwacht verlies in de eerste ronde huilend de US Open verliet, mislukte menige come-back. Maar afgelopen zondag won de Amerikaanse in Straatsburg voor het eerst in zes jaar weer eens een toernooi. Een succes dat gisteren op Roland Garros een vervolg kreeg. Door een zege op haar landgenote Lilia Osterloh bereikte ze de derde ronde.

Het levensverhaal van Jennifer Capriati is klassiek. Een wonderkind racet naar de top, raakt vervolgens verslaafd aan drank, drugs en dollars, en eindigt in de goot.

Zoals zoveel toptennissers was Capriati het product van een meedogenloze vader. Stefano Capriati, een voormalig voetbalkeeper en stuntman uit het Italiaanse Brindisi, liet zijn dochter als baby al buikspieroefeningen doen. Toen ze drie was kreeg ze haar eerste racket in de knuistjes gedrukt. Naar school ging Jennifer niet. Ze was altijd te vinden op de tennisbaan in Lauderhill in Florida, waar ze les kreeg van Jim Evert, de vader van Chris.

In maart 1990 werd de toen dertienjarige Jennifer tennisprof. Op Roland Garros deed ze dat jaar haar reputatie als wonderkind eer aan. Als jongste speler ooit bereikte ze de halve finale, een prestatie die ze een maand later op Wimbledon herhaalde. Binnen de kortste keren stond ze op de cover van Newsweek en Sports Illustrated. Sponsors gokten op Capriati als de nieuwe dynamo van de Amerikaanse tennis-industrie. Ze tekende voor tien miljoen dollar aan sponsorcontracten. Het Amerikaanse tennispubliek omarmde Miss Sunshine, zeker nadat ze in 1992 in Barcelona de olympische titel won.

Haar gouden medaille verbloemde echter veel. Toen de grandslamtitels uitbleven verdween de spelvreugde. Jennifer was de tenniswereld beu. Ze kwam in opstand tegen haar vader en ging in sneltreinvaart proberen haar verloren jeugd in te halen. De tennisprinses werd een pafferige rebel. Ze at zich tien kilo dikker, verfde haar nagels zwart, haar haar paars, droeg een neusring, dronk whiskey en koos de verkeerde vrienden. De miljonaire werd in december 1993 opgepakt voor het stelen van een ring van veertig dollar. Vijf maanden later werd ze gearresteerd voor het bezit van marihuana.

Ze overwoog zelfmoord te plegen. Maar na verblijven in afkickcentra en een psychiatrische inrichting klauterde Capriati langzaam uit het dal. Ze verzoende zich met haar ouders en ging weer in training. Maar op iedere rentree volgde een terugval. De kwelling was nog niet voorbij.

Pas dit jaar lijkt de nu 23-jarige tennisster eindelijk met succes ,,opnieuw te zijn begonnen'', zoals ze het zelf noemt. Dankzij haar toernooiwinst in Straatsburg maakte ze deze week een reuzensprong op de wereldranglijst, van 113 naar plaats 53. Op Roland Garros maakte de Amerikaanse de afgelopen dagen indruk met haar agressieve baselinespel. Op de persconferenties sprak ze ontspannen, in lange monologen, over haar spelvreugde. In niets leek ze meer op de giechelende bakvis die als 14-jarige de wereld veroverde.

,,Ik sta met zoveel meer verlangen op de baan. Het was tijd om een keuze te maken. Stop ik definitief, of ga ik door en dan met volle inzet. Ik ben een lange weg gegaan. Een weg met veel ups-and-downs. Ik denk dat nu mijn ware aard naar buiten komt. Ik ben altijd een tamelijk positief en gelukkig mens geweest. Ik wil gewoon lekker tennissen, zonder zorgen, en met veel plezier.''

De meeste sponsors hebben haar in de steek gelaten. Ze heeft alleen nog een klein contract met racketfabrikant Prince. Het maakt haar niet uit. Ze is veel blijer met de tientallen e-mails en telefoontjes die ze zondag kreeg na haar toernooizege. ,,Ik durf eindelijk te vertrouwen op de mensen die het goed met mij voorhebben. Gelukkig ben ik niet meer zo halsstarrig als vroeger. Maar ik verdien zelf ook een compliment. Ik ben er achter gekomen dat ik zelf mijn leven kan bepalen.''

Lachend geeft ze zichzelf een schouderklopje. Jennifer Capriati is ,,ouder en wijzer'' geworden. Ze is blij dat ze verlost is van de hype die vroeger haar leven bepaalde. Toch koestert ze de bittere ervaringen. ,,Ik heb beide kanten van de medaille gezien. Ik heb op de top gestaan en in de goot gelegen. Het belangrijkste is dat ik blij ben met wie ik nu ben, met wat het met me heeft gedaan.''

De tennisster is niet bang opnieuw in de schijnwerpers te staan. Ze is er klaar voor. ,,Tennis is maar tennis. Een spel, meer niet. Het heeft niks te maken met wie ik ben als persoon. Die twee dingen kan ik nu uit elkaar houden. Ik ben nog zo jong, ik kan misschien nog wel veel beter prestaties leveren als toen ik jonger was.''