NAVO-bombardementen 1

Ruim een halve eeuw na WO-II ben ik nog nooit in Duitsland met vakantie geweest. Wat mij er, onbewust, nog altijd van weerhoudt is het idee dat voor en in de oorlog zoveel Duitsers met enthousiasme achter hun leider en diens opvattingen stonden. Men slikte alle propaganda van regering en leger voor zoete koek.

Zijn wij een haar beter? Volgens opiniepeilingen keurt ongeveer 70 procent van de Nederlanders de agressie van de NAVO tegen Joegoslavië goed. Min of meer dezelfde argumenten spelen bij deze massale steun weer een rol: beluister hoe trots men is op het oppermachtige militaire apparaat van de NAVO dat niet kan en mag verliezen, het racisme ten aanzien van de inwoners van Joegoslavië die rustig gebombardeerd mogen worden, de opvatting dat alleen óns Westerse democratisch stelsel in heel Europa moet zegevieren en dat de oorlog zich tenslotte ver van ons bed afspeelt. Ook nu slikken wij de slimme propaganda.

Stijgende huizenprijzen zijn vele malen belangrijker dan het in onze naam vernietigen van mensen met fragmentatiebommen. We weigeren zelfs om over deze oorlog na te denken en erover in discussie te treden. Wij beseffen niet dat aan die massale steun voor het gooien van bommen de betrokken regeringen weer hun steun aan de NAVO ontlenen.