Wat moet de patiënt nu betalen?

Waarom betaalt de patiënt in het ene verpleeghuis zelf voor zijn kopje koffie of glas limonade en krijgt hij het in het andere `van het huis'? Of moet de patiënt in het ene psychiatrische inrichting voor het wassen van zijn lijfgoed betalen en ziet de andere inrichting die was als onderdeel van het hulppakket waar het patiënt recht op heeft?

De Ziekenfondsraad gaat op verzoek van staatssecretaris Vliegenthart (Welzijn) na welke diensten verpleeghuizen, verzorgingshuizen en psychiatrische inrichtingen voor eigen rekening moeten leveren en voor welke ze hun bewoners kunnen laten betalen, zo blijkt uit het advies waarover de raad vandaag beslist. Volgens Vliegenthart moet het voor de patiënten duidelijk zijn wat het hulppakket omvat dat wordt gefinancierd uit het fonds van de Algemene wet bijzondere ziektekosten (AWBZ).

Onderzoek van de Ziekenfondsraad bevestigde het vermoeden dat er tussen de verschillende `AWBZ-sectoren' maar ook tussen de afzonderlijke instellingen grote verschillen bestaan tussen wat mensen uit eigen zak moeten betalen en wat voor rekening van de inrichtingen komt. Volgens de raad lappen veel tehuizen de bestaande richtlijnen, die uit 1991 dateren, aan hun laars. De Ziekenfondsraad zal die richtlijnen aanpassen en wil dat de verzekeraars beter gaan toezien op de naleving ervan. Volgens de raad is dat toezicht van de zorgkantoren op dit moment onvoldoende.

Het rijtje van wat wel en wat niet tot het pakket behoort dat de raad opstelt, hoeft niet voor elke instelling hetzelfde te zijn. De verschillen tussen de bewoners zijn groot en dat kan ook leiden tot verschillen in dienstverlening. Bewoners moeten zelf kunnen uitmaken hoe zij zaken die niet tot het pakket behoren, regelen, zo meent de Ziekenfondsraad. Zij kunnen daar zelf voor zorgen, of tegen betaling aan de instellingen overlaten.