Geen respect

Co Adriaanse houdt van prikkelende uitspraken, en hij is zeker niet voortdurend bezig de goede naam van de door hem aangesprokenen in stand te houden. Zo heeft hij recentelijk bondscoach Frank Rijkaard en PSV-voorzitter Harry van Raaij de mantel uitgeveegd. Hij is vervolgens door de Belangenvereniging Coaches Betaald Voetbal geschorst. Hoe lang zo'n schorsing duurt stond er niet bij, maar het feit op zichzelf onderstreept dat die club met Co in haar maag zit. Hij komt soms iets té radicaal voor zijn mening uit en toont weinig respect voor anderen. Mocht Adriaanse dit stukje lezen, dan zal zich waarschijnlijk een sardonische glimlach ontplooien. ,,Heb ik soms geen gelijk?'' zal hij vragen. Als hij van Rijkaard zegt, dat die een ,,beunhaas is met een flutopleiding'', dan is dat zowel waar als beledigend voor de betrokkene. Rijkaard heeft geen normale opleiding in het trainersvak (maar een geweldige ervaring als getalenteerd speler, wat niet hetzelfde is maar wel belangrijk). Een beunhaas is iemand die werk doet waarvoor hij niet is gekwalificeerd. De kans is klein, maar het is mogelijk dat een beunhaas goed presteert. Het zou netter zijn geweest van Adriaanse indien hij had gewacht tot en met het verloop van het Europees kampioenschap volgend jaar. Wellicht was er daarna gelegenheid om de beunhaas met reden uit te kafferen. Dat hij het nu al deed, illustreert 's mans ongeduld en hoogmoed.

De sneer die Van Raaij in ontvangst moest nemen, sloeg nergens op. Hij werd de ,,sprekende lampenkap van Philips'' genoemd. Met deze woordkeus argumenteerde Adriaanse ver onder de maat. Zijn enige verweer bestond in de omstandigheid dat hij zijn opmerkingen gemaakt heeft `off the record' tijdens een lollige bijeenkomst in Haarlem met.... journalisten. Het lijkt zeer onduidelijk hoe Adriaanse redelijkerwijs kon geloven dat er geen pers bij aanwezig zou zijn. Maar hoe dan ook: hij blijft verantwoordelijk voor hetgeen hij gezegd heeft. Nu het Willem II zo goed gaat onder zijn stimulerende leiding, is zijn voet van de rem gegleden en heeft hij alle zelfkritiek de rug toegekeerd. Ik denk dat hij graag bondscoach had willen worden. En inderdaad brengt hij daar meer allure voor mee dan Rijkaard. Maar dat mag geen reden zijn om het fatsoen te verwaarlozen. En wat Van Raaij hem misdaan heeft, mag de kat weten. Er zit een té grote portie haat en nijd in de coach van Willem II. Uiteraard zit hij in Tilburg momenteel hoog te paard, maar hij kan weten dat weinig dingen in het leven zo onzeker zijn als succes in topvoetbal.

De man die mijn hart dezer dagen stal, was (behalve Litmanen) de 35-jarige spits van het zojuist gepromoveerde FC Den Bosch. Harry van der Laan, met niet minder dan dertig goals topscorer van de eerste divisie, kreeg de prijs van beste speler in zijn divisie – en weigerde die. Harry heeft onlangs uitingen gedaan die nadrukkelijk wijzen in de richting van een man die zichzelf geweldig vindt. Niemand scoort gemakkelijker dan hij, en ook in de hoogste afdeling zal dat zo zijn, meent hij. Maar zijn argumentatie om deze aangename drinkbeker aan zich voorbij te doen gaan, terwijl accepteren verleidelijk was geweest, bevalt mij. Van der Laan stelde namelijk dat hij niet gelooft in individuele prijzen als het gaat om een ploegsport. Dat hoor je een voetballer niet snel zeggen.