Metallica `klassiek' en ook in het echt

,,Voelen jullie de positieve sfeer die in de lucht hangt?'' Even leek het of de zanger van de Amerikaanse hardcoreband Biohazard de hippiegedachte van het Woodstockfestival terug wilde halen naar Dynamo Open Air. Maar voordat we konden denken dat hij een watje was, vervolgde de getatoeëerde spierbundel zijn vredesboodschap met een welgemeend `motherfuckers!' 41.000 liefhebbers van harde rockmuziek vonden vrijdag de weg naar Mierlo bij Eindhoven, waar de veertiende editie van het driedaagse Dynamofestival op de nieuwe locatie `more evil than ever' beloofde.

Het zwaartepunt van een programma vol speedcore, black metal en stoner rock lag op zondag, toen een lang gekoesterde wens van de organisatie in vervulling ging met een optreden van metal-topper Metallica. Drie jaar geleden werd al eens een `geheim' optreden van Metallica aangekondigd, maar dat bleek toen een flauwe publiciteitsstunt.

Anders dan Pinkpop is Dynamo geen mediageniek festival, maar heeft het de uitstraling van een getto voor herriemuziek waar het grote publiek geen boodschap aan heeft en waarop vooral veel Duitsers afkomen. Het rustiek tussen een natuurgebied en een vuilstortplaats gelegen festivalterrein bleek een paradijs voor wildplassers. Toch gaat het stereotype beeld van hardrockers als langharige motorduivels in leer en denim lang niet meer op voor alle Dynamo-bezoekers. Het publiek bood een bijna even diverse en gemoedelijke aanblik als dat van Pinkpop of Lowlands, met het verschil dat er inderdaad meer Duits werd gesproken en er wat meer oordoppen en T-shirts met doodshoofden werden gedragen.

Harde muziek was er in overvloed, van een skatefest met een estafette van hardcore-punkgroepen tot nachtelijke elektropunk van Atari Teenage Riot en het door industriëel lawaai geïnspireerde Pitchshifter. Op het hoofdpodium toonden Fear Factory een goede conditie bij hun spervuur van machinale speedmetal, en oogstte Monster Magnet bijval met ouderwetse biker-rock in de trant van Steppenwolf. De Duitse groep In Extremo van de cd Weckt die Toten bracht de onwaarschijnlijk combinatie van death metal en folkloristisch muziekheater, met drie doedelzakspelers in de frontlinie. De brute vikingen van het Zweedse Thyrfing speelden extreem grimmige black metal, ingeleid door minstens zo kwaadaardige rookwolken boven het campingterrein.

Aan het eind van de zondagmiddag brandden zestien kunststof toilethokjes tot de grond toe af. Hoewel de brandweer snel ter plekke was, veroorzaakte de donkere rookpluim paniek onder festivalgangers die zich ervan wilden vergewissen of hun tentje niet in vlammen was opgegaan. Dat viel mee, al was de hele camping door de droogte onder een dikke laag stof bedekt en bood het met bierblikjes en vuilnis bezaaide terrein de aanblik van een nucleair rampgebied.

Het langverwachte optreden van Metallica werd passend ingeleid door het Finse Apocalyptica: vier cellisten die zich met wapperende haren en krachtige strijkstokbewegingen waagden aan `klassieke' bewerkingen van Metallica-nummers. Keihard doorversterkt maar zonder drums, elektrische gitaren of schreeuwstemmen produceerden zij misschien wel de heftigste muziek van het festival, met grote bijval van een opverend en meeklappend publiek dat het cellokwartet aanmoedigde tot krassende noten en extra lange halen in een stormachtig Enter sandman. ,,En nu speelt Metallica covers van ónze nummers'', besloot een overmoedige cellist zijn korte en enerverende optreden.

Met de begeleidende tekst dat alle grote rockgroepen ooit als coverband zijn begonnen, speelde Metallica op het recente album Garage Inc. uitsluitend covers van groepsfavorieten als Thin Lizzy's Whiskey in the jar en het opvallend rustige Loverman van Nick Cave. Helaas bleven die nummers op Dynamo achterwege, en deed het Californische viertal een oerdegelijke greep uit eigen werk, wetend dat hun Master of puppets ooit ten grondslag lag aan het nog altijd courante speedmetalgenre en dat ze met hitgevoelige nummers als Nothing else matters aan de stammenstrijd tussen de diverse hardrockgenres zijn ontstegen.

De stammen kwamen op Dynamo bij elkaar, en in Metallica vonden ze hun grootste gemene deler. Er hing een positieve sfeer, vond ook zanger James Hetfield: ,,I can fucking see that you're having a fucking good time.''