TIENERMISLEIDING 2

Piet Borst gaf in de bijlage W&O van 24 april zijn bezorgdheid te kennen over de kwaliteit van schoolboeken voor het nieuwe leerplan Algemene Natuurwetenschappen op de middelbare school. Helaas blijft de verkeerde voorlichting aan scholieren niet beperkt tot de Natuurwetenschappen. Ook het economisch onderwijs is een bron van allerlei misvattingen, waardoor niet alleen allerlei mythes in stand worden gehouden, maar ook vele leerlingen op het verkeerde been worden gezet. Een blik in schoolboeken als `Pincode' van Wolters-Noordhoff, `Percent' van Nijgh & Versluijs, `Transactie' van Meulenhoff en `Optie' van Thieme maakt duidelijk dat enkele hardnekkige misverstanden op het gebied van de economie reeds op de schoolbanken gestalte krijgen.

Enkele voorbeelden. Regelmatig wordt het verschil tussen `homogene' en `heterogene' goederen omschreven als technisch wel of niet identiek, terwijl het er juist om draait of goederen in de ogen van de consument identiek zijn. De stelling dat de benzinemarkt homogeen is, gaat bijvoorbeeld niet op zodra benzine zowel door de pomp als in een jerrycan wordt verkocht, er soms wel en soms geen zegeltjes bij worden gegeven, maar ook als de consument alleen al denkt dat er verschillen in benzine bestaan.

Ook de begrippen `welvaart' en `welzijn' creëren bij menig auteur - en dus ook bij middelbare scholier - verwarring. Onnodig worden deze begrippen door versluierde taal bedekt. Het is namelijk niets nieuws dat welvaart duidt op behoeftebevrediging in economische zin en welzijn een algemene vorm van welbevinden inhoudt, ook in niet-economisch opzicht!

Het misschien wel droevigst stemmende fabeltje, dat met regelmaat in schoolboeken terug is te vinden, is dat de economie en het milieuvraagstuk twee van elkaar losstaande zaken zijn. Zeker nu milieuproblemen een steeds vooraanstaander rol in de maatschappij spelen, is het triest dat veel scholieren niet meekrijgen dat ook het milieu een schaars goed is, en het economisch best zinvol kan zijn om natuur te handhaven ten koste van winstgevende bedrijvigheid.

Al met al sluit ik mij aan bij de conclusie van Piet Borst dat er snel iets moet gebeuren aan `kwakzalvende' leerboekauteurs, en dat schoolboeken veel te belangrijk zijn om over te laten aan de nukken van uitgevers.