Drente (1)

Na de nodige aarzelingen heb ik tenslotte ingestemd met de publicatie in uw blad van 1 mei j.l. van een terugblik op wat zich in de Tweede Wereldoorlog in het Drentse dorp Vries heeft afgespeeld. Het betrof hier een door Mariël Croon zorgvuldig geschreven artikel, door haar bedoeld als een `bezinning' op hetgeen zich tussen andersdenkenden (waar en wanneer dan ook) kan voordoen als extremisme het wint van `recht' en rede.

Welhaast onvergeeflijk is het dat uw redactie het nodig vond daar een volslagen verkeerde kop boven te plaatsen, nl. ,,dat in het dorp Vries, Hervormden en Gereformeerden elkaar naar het leven stonden én staan''. Het tégendeel was – en is – immers waar. Nooit meer dan juist in het `Verzet' tegen het nazidom was de eensgeríchtheid van deze (e.a.) belijdende kerken zo groot als juist toen. Maar ook aan het naoorlogs zoeken van deze kerken naar elkaar doet uw `verzonnen' kop alleen maar afbreuk.

Beter ware deze inleiding geweest:

In het Drentse dorp Vries werden in de Tweede Wereldoorlog dorpsgenoten van andere gezindten door NSB'ers en SD'ers opgepakt. Een aantal van hen vond in Duitse concentratiekampen de dood. Trauma's liggen nog vlak onder de oppervlakte. Niet alleen slachtoffers - die het drama overleefden - ook nakomelingen van de daders - worstelen (nog steeds) met hun geërfde verleden.