De Nacht van Wiegel 4

De kwalificatie van bezwaren tegen een wetsvoorstel als principieel is geen rechtvaardiging voor het schenden van een in coalitieverband gesloten compromis. Zeker niet omdat Wiegel, het regeerakkoord van 1994 kennende, binnen de VVD kennelijk geen voorbehoud ten aanzien van het referendum heeft gemaakt toen hij zich voor de Eerste Kamer kandidaat stelde. Het is treurig dat hij zijn principes heeft laten prevaleren boven alle zwaarwegende belangen die op het spel stonden. Wat Wiegel heeft bewogen is mij wel duidelijk. Een hartgrondige hekel aan Paars, minachting voor D66 en voor de paarse stroming binnen zijn eigen partij. En bovenal zijn ongeremde ijdelheid, die zelfs zo ver ging dat hij zijn mede principiële referendumtegenstanders een Nacht van de Bende van Vijf misgunde.