Snel en onbehouwen

Binnenkort kunnen de inwoners van Aerdenhout hem zien rondrijden in een Ferrari 355. Willem de Vlugt, tot vandaag bestuursvoorzitter van verpakkingsbedrijf Van Leer, liet vorige week in een interview met Het Financieele Dagblad trots weten dat hij een goede bestemming wist voor een klein deel van de ruim 9 miljoen gulden die hij heeft opgestreken met de uitoefening van zijn opties. ,,Geen nieuwe hoor, maar een tweedehands'', voegde De Vlugt er aan toe.

Vatenfabrikant Van Leer en De Vlugt zijn altijd een wat typische combinatie geweest. De Vlugt (56 jaar), die wordt omschreven als een nogal onbehouwen persoonlijkheid, treft in 1990 bij zijn aantreden als bestuursvoorzitter bij Van Leer een gesloten familiebedrijf aan, dat bekend staat als sympathisant van goede doelen, maar ook doelwit was van actiegroepen wegens fabrieken in Zuid-Afrika. Onder leiding van De Vlugt maakt het bedrijf een snelle expansie door, die bekroond wordt met een beursgang in mei 1996.

De Vlugt is bijzonder trots op de beursnotering voor Van Leer, maar de vreugde is van korte duur omdat het aandeel bij beleggers niet in trek blijkt. In de media toont De Vlugt zich diep beledigd dat de aandelen in zijn bedrijf de uitstraling hebben van een spaarbankboekje. Eind vorig jaar suggereert hij dat het maar beter zou zijn om de aandelen Van Leer weer van de beurs te halen.

Begin deze maand werd duidelijk dat De Vlugt niet alleen op zoek is naar overnamekandidaten, maar ook zelf overgenomen zou kunnen worden. Het Finse bedrijf Huhtamäki wil twee miljard gulden betalen, een bericht dat leidt tot een forse koersstijging voor Van Leer. De Vlugt en zijn mede-bestuursleden verzilveren hun opties – naar eigen zeggen om de schijn van belangenverstrengeling te vermijden.

De Vlugt toonde zich vanmorgen voor de aandeelhouders emotioneel over zijn vertrek.