Puinruimer

Wanneer centrale bankier Greenspan één keer hardop nadenkt over de opvallend hoge beurskoersen, schiet de gehele Nederlandse beurs in de stress. Vorige week nog zorgde zelfs het vertrek van een Amerikaanse minister van Financiën (nota bene opgevolgd door de onderminister) voor een heuse verkoopgolf van aandelen.

Dan gebeurt er eindelijk iets in onze eigen polder: een heuse politieke crisis in Den Haag en wat is de reactie van de beleggers? Nul komma nul. Zolang Wall Street geen oog voor de crisis in de polder heeft, hoeft het Damrak zich klaarblijkelijk geen zorgen te maken.

Dat woensdag een paniekreactie op de beurs uitbleef zal voor de volgende generatie altijd een raadsel blijven. Waarom was het geen belegger duidelijk geworden dat de nacht van Wiegel mogelijk zijn terugkeer inluidde? Terug naar Bestek '81, toen het overheidstekort het record van deze eeuw vormde, hetgeen de mensen in het land zich zonder twijfel nog wel zullen herinneren.

Ook bij aandeelhouders van Wessanen kon Wiegel zijn imago als puinruimer geen eer aan doen: onlangs werd hem nog gevraagd waarom hij als commissaris niet de verantwoordelijkheid had genomen voor de faliekant mislukte fusie met Bols? Opstappen dus. Een voorzichtig applaus volgde, maar Wiegel keek slechts stoïcijns voor zich uit.

Pas wanneer hij over enkele dagen zijn boerderij in Diever heeft ingericht zal Wiegel duidelijk maken dat de positie van Dijkstal onhoudbaar is geworden, Bolkestein een mooie carrière wacht in Brussel en minister Jorritsma te veel door de Bijlmerenquête is beschadigd. Dan blijft er eigenlijk maar één kandidaat over. En dan is het voor de belegger te laat.Erik van der Walle