Met acht tachtigvoeters scheuren op de Noordzee

De schippers van de Whitbread-race treffen elkaar deze week op de Noordzee in Maxi One Design-boten. In deze nieuwe klasse wordt geracet in acht identieke boten.

Terwijl de zon langzaam in zee zakte, verschenen dinsdag om het hoekje van de haven in Scheveningen acht imposante Maxi One Design-boten. De tachtigvoeters keerden terug van hun laatste training op zee om klaar te zijn voor hun eerste officiële wedstrijd in het nieuwe, dit jaar in het leven geroepen Adecco Worldchampionship. Om één uur woensdagmiddag gingen de boten van start. De acht teams zeilen dit seizoen acht wedstrijden in Europa. Het team met de meeste punten kan in augustus de wereldtitel claimen en het prijzengeld van 1 miljoen Zwitserse francs verdelen tussen sponsor, bemanning en schipper.

De boten waren na de laatste training nog niet afgemeerd of op de kade leek wel een reünie plaats te vinden van de afgelopen Whitbread-race. Schippers als Gunnar Krantz (Zweden), Ross Field (Nieuw Zeeland) en de Nederlander Hans Bouscholte (hier varend onder Belgische vlag) maakten hun opwachting in het tentje van de sponsor om uit te leggen waarom ze voor de Maxi's hebben gekozen.

,,Het is prachtig om met deze grote bakken te scheuren'', zei Bouscholte. ,,Bovendien is het een unicum in de zeilsport dat je tegen identieke boten racet. Alle acht komen uit dezelfde fabrieksmal. Een overwinning zal puur aan de bemanning en de tactiek te danken zijn, niet aan onderlinge, technische gevallen zoals in de Whitbread. Dat maakt de klasse ook zeer aantrekkelijk voor het grote publiek. De ideeën achter dit concept zijn heel gezond.''

Dat klonk verdedigend, en terecht. De tachtigvoeters hebben in hun vierjarig bestaan geen gelukkige levensloop gekend. In 1995 werden ze door de Zwitserse zeezeiler Pierre Fehlmann gelanceerd voor een nieuwe rond-de-wereldrace. De `Grand Mistral' moest de tegenhanger worden van de Whitbread, die in zestigvoeters wordt gevaren. De Whitbread bleek echter te sterk. Vijf afgebouwde maxi's begonnen aan een bestaan in de marge van het internationale zeilcircuit, drie bleven zieltogend achter op een werf in Frankrijk.

In 1997 ondernam Fehlmann weer een poging om zijn maxi's, en zijn investeringen, nieuw leven in te blazen via sponsor Ericsson en een apart wedstrijdcircuit. Andermaal stierf het initiatief een roemloze dood. Lijkt het nu toch te gaan lukken? Doorzetter Fehlmann vond in Ernesto Bertarelli, general manager van een farmaceutisch concern, een enthousiaste geldschieter, die vorig jaar alle acht boten opkocht en liet afbouwen. ,,Hij is erg, erg rijk'', beaamde Fehlman. Bertarelli bracht de boten terug in het wedstrijdcircuit, zo zijn eigen tegenstanders betalend. Fehlmann lobbyde bij de internationale zeilbond en kon vervolgens een erkend WK opzetten. ,,Pierre heeft zijn eigen graf weer open gegraven'', klonk het schamper bij de bekendmaking van het nieuwe WK begin dit jaar.

,,Pierre is opgestaan uit zijn graf'', weerlegt Bouscholte nu. ,,Het is een pure triomf dat we hier met acht Maxi's van start gaan en alle acht wedstrijden voor het WK kunnen afwerken.'' Acht sponsors zijn gevonden om voor zes ton een Maxi voor dit seizoen te huren en bemanning en schippers te betalen. ,,We zijn wel geholpen door de organisatie'', geeft Bouscholte toe. Met andere woorden: de rijke jongens willen hun speeltje per se op de internationale wedstrijdkaart hebben.

Vrij plotseling kwam dan ook de aankondiging dat de Maxi's hun opwachting zouden maken in Scheveningen tijdens de jaarlijkse North Sea Regatta, het grootste zeilspektakel van Nederland dat vorige week stil begon met een langeafstandrace, woensdag verder ging met de Maxi-wedstrijd en vandaag in alle hevigheid zal losbarsten met 400 boten en 2.500 deelnemers. Maandag is de laatste wedstrijd.

,,We lazen in een Engels jachttijdschrift dat de Maxi's zouden komen'', vertelt mede-organisator Frans Sluyters van de North Sea Regatta. ,,Maar we hebben ze met open armen verwelkomd. Deze boten zijn absolute publiekstrekkers en dat komt de zeilsport ten goede.'' Om het publiek te helpen zijn de verrichtingen van de boten ver op zee via aan boord gemonteerde camera's op grote videoschermen op de kade te volgen. Terwijl Sluyters het systeem uit de doeken doet, staat de Nederlandse topzeiler Roy Heiner met de handen in de zakken te luisteren. Heiners' naam circuleerde ook als kandidaat voor het maxi-circuit, maar tijdens de North Sea Regatta vaart hij op een vijftigvoeter. Heiner maakt een veelbetekenend gebaar van `pingping' met zijn vingers. ,,Niet genoeg gevonden voor een Maxi'', verduidelijkt hij. Jammer? ,,Jawel, maar de Admirals' Cup is een heel goed alternatief.'' In juli zal Heiner uitkomen voor het Nederlandse team van drie boten in die tweejaarlijkse wedstrijd. Tijdens de North Sea Regatta zullen enkele teams van die prestigieuze Cup het vast tegen elkaar opnemen.

,,Dit zeilevenement is een internationale magneet geworden'', stelt Sluyters tevreden. ,,Voor de mondiale zeiltop, maar ook voor publiek, media ensponsors. Vijf jaar geleden konden we geen gulden voor dit evenement vinden. Wat we nu betalen voor 1 uur en tien minuten muziek van de populaire band Volumia, was zeven jaar geleden ons budget voor het hele evenement.'' Dat was veertigduizend gulden, nu hebben ze zeven ton ter beschikking.