Blijf op je eigen helft! (2)

,,Boe!'' riep Bertha, ,,De schapen hebben de bloemen op gegeten.''Alle koeien kwamen bij haar staan en probeerden door het grote HEK naar de andere kant van het weiland te kijken. Daar stonden de schapen grijnzend de koeien aan te kijken en slikten snel wat weg. Ze keken zo onschuldig mogelijk, ,,We moeten over het HEK, de bloemen moeten terug.''Bertha was kwaad. ,,We komen d'r nooit over,''zei Martha hoofdschuddend, ,,Zo hoog kunnen we niet springen.'' Wilma keek naar het HEK. Erna, de dikste van de vier, zei niks. Ze stond voor het HEK en keek glazig naar haar vriendinnen. ,,Springen!'' zei Bertha, ,,Dat is het! Blijf daar staan Erna, ik gebruik jou als trampoline.'' ,,Een trampoline?'' vroeg Erna, ,,Wat is dat?'' ,,Een springkussen,'' zei Martha. Als een dolle stier kwam Bertha aanrennen. De drassige wei dreunde onder haar hoeven. Ze stormde recht op Erna af. Die keek verschrikt naar Bartha en haar dikke rug en zei toen: ,,Springen? Op mij? No way!'' Juist toen Berta sprong stapte Erna opzij, zodat Bertha met een klap tegen het HEK knalde. Versuft bleef ze liggen. ,,Wawwazdah?''zei ze. langzaam liet een plank waar Bertha tegen aan was gevallen, los. Er ging een gejuich op onder de koeien. Ze probeerden door het gat te kruipen, maar dat lukte niet. ,,We duwen het om, het HEK, we zagen het om,''riep Martha en greep de gevallen plank. Alle schapen deden een stapje terug.

Wordt vervolgd