Beetje brave donders

Pluk, de held van de Petteflet, eet bij vader Stamper geen `ovenfrites' maar zelfgemaakte frietjes. Tos, de vader van Otje, is een meesterkok van de oude stempel, van `convenience' heeft hij nog nooit gehoord. Floddertje denkt er niet over een blik soep voor haar moeder open te trekken, maar gaat met verse tomaten aan de gang. Tante Patent maakt de deugdzame burgerpot uit de jaren vijftig en Ibbeltje krijgt geen vissticks, maar ouderwets gebakken vis. In de boeken van Annie M.G. Schmidt bestaat geen gemaksvoedsel en de pizzakoerier is een onbekend verschijnsel. De moeders van Jip en Janneke hebben geen magnetron.

Zo bezien is het heel goed dat Kaapse Raasdonders, het Annie M.G. Schmidt kookboek, is geschreven. De jeugd van nu krijgt zo weet van het ambachtelijke koken. En over tien jaar is het vast noodzakelijk de kinderen van het volgende millennium uit te leggen hoe gecompliceerd de voorbereiding van de maaltijd nog was in de tweede helft van de twintigste eeuw.

In Kaapse Raasdonders geven Louise Bos en Roos Voorsluis, van het Amsterdamse kinderkookcafé, recepten van gerechten die voorkomen in de kinderboeken van Annie M.G. Schmidt. Het is een enigszins gekunstelde onderneming. In de boeken wordt, blijkt uit de citaten, niet zo heel veel gekookt. Behalve dan door Tos, maar die is dan ook kok. En eten neemt in de verhalen niet zo'n belangrijke plaats in als bijvoorbeeld in de avonturen van Ollie B. Bommel.

In elk geval op één punt zijn de recepten in de geest van de schrijfster: de kinderen worden serieus genomen. Sommige recepten zijn voor ongeoefende, jeugdige koks zelfs aan de lastige kant. Ik zie ze niet zo gauw chocoladevla of speculaasbrokken of hasselbramenjam maken. De leeftijdsindicatie 8+ moeten we waarschijnlijk lezen als `voor kinderen van acht tot tachtig'.

De recepten zijn duidelijk en overzichtelijk, maar ook erg braaf opgeschreven. Ze missen het vrolijke en dwarse dat de recepten van Philip Mechanicus op de kinderpagina in deze krant kenmerkt. Die passen eigenlijk veel beter in de stijl en traditie van Annie M.G. Schmidt dan de beschrijvingen in Kaapse Raasdonders. Zou ze zelf wel eens gedacht hebben aan het schrijven van een kookboek? In de tijd dat Jip, Janneke, Floddertje, Pluk en alle anderen die in het kookboek figureren tot leven kwamen, was koken nog de dure plicht van de huisvrouw. Om die reden alleen al denk ik dat het nooit in haar hoofd is opgekomen een kookboek te schrijven. En zou ze het wel hebben gedaan, dan zou daarin nooit op de eerste bladzijde staan: `Als je iets niet meer nodig hebt, ruim het dan meteen op, anders wordt het zo'n troep.'

Kaapse raasdonders, Het Annie M.G. Schmidt kookboek. Louise Bos & Roos Voorsluis en tekeningen van Fiep Westendorp. Querido. ISBN 9021453452. ƒ29,99