Nieuwshonger

Er bestaat een categorie televisie-uitzendingen die je steeds vaker, en steeds beter via het Internet kunt bekijken: nieuws. Nog maar kort geleden leken ze onaantastbaar, en werden ze in sommige landen wel de hoogmis genoemd – de grote avondbulletins van meestal acht uur 's avonds, waarvoor miljoenen hun toestel inschakelden.

Natuurlijk is het bulletin van acht uur niet meer zo heilig als twintig jaar geleden. Er kwamen nieuwsuitzendingen bij, van concurrerende zenders. De sacrosancte Tagesschau van de Duitse ARD, bijvoorbeeld, kreeg al in de jaren zestig gezelschap van Heute van het ZDF om 19.00 uur, om over het aantal uitzendingen van ons eigen NOS-journaal in de loop van de dag op de verschillende zenders nog maar te zwijgen.

Maar de glorie van het bulletin van 20.00 uur bleef overeind: het is in de meeste ons omringende landen nog steeds de best bekeken nieuwsuitzending en ook bij ons zet de NOS haar sterpresentator Philip Freriks juist voor dit bulletin in.

Maar het kan natuurlijk nog verkeren. Misschien kan Internet bewerkstelligen waar alternatieve nieuwsuitzendingen slechts in beperkte mate toe in staat bleken. Want de mens met Internet heeft geen boodschap meer aan mediagebeurtenissen die op een bepaald tijdstip plaatsvinden. Hij wil zijn `content' op het moment dat hem dat zelf uitkomt. En dan liefst zo actueel mogelijk en zonder te wachten op een aanvangstijd.

De radicaalste oplossing voor deze behoeften ligt in het principe van video on demand, maar de invoering daarvan gaat traag. Want om elke kijker in staat te stellen in volle televisiekwaliteit het laatste nieuws op te vragen, is nogal wat bandbreedte nodig. Een andere mogelijkheid bieden programma's als Real Video die een continue beeld- en geluidstroom mogelijk maken. Weliswaar is de beeldkwaliteit daarvan inferieur, maar dat is ook niet het eerste dat een journaalkijker verwacht.

De twee grootste Franse televisiestations, het commerciële TF1 (www.tf1.fr) en France 2 (www.france2.fr) stellen beide hun hoogmis van 20.00 uur via Internet ter beschikking, samen met de middaguitzending van 13.00 uur. TF1 actualiseert die uitzendingen ook nog halverwege de middag en avond.

Maar een volledige nieuwsuitzending is op Internet eigenlijk een uitzondering. Typerender voor de recente ontwikkeling is de site van de Duitse ARD (www.ard.de) die weliswaar hele nieuwsbulletins als de Tagesschau en Tagesthemen ter beschikking stelt, maar dan in de vorm van lijstjes met onderwerpen en berichten. Wie op een onderwerp klikt, krijgt het bericht zoals dit eens op de televisie werd uitgezonden in Real Video te zien.

Het is een indrukwekkende dienst en het is heel grappig om maanden terug te kunnen gaan en bijvoorbeeld te zien met welk optimisme men ook in Duitsland begon met het NAVO-ingrijpen op de Balkan. Maar wat natuurlijk verloren gaat met het op deze manier kijken naar nieuwsuitzendingen, is het algemene overzicht dat een goed journaal de kijker biedt. Wie niet weet waar Sierra Leone ligt, zal in de archieven van de ARD vermoedelijk nooit een bericht over de burgeroorlog aldaar aanklikken.

Daarom zijn de nieuwspagina's van de BBC mij per saldo toch liever. Hier is van een archief geen sprake, maar komt de nieuwshongerige binnen via pagina's die hem een algemeen beeld van het nieuws brengen, in tekst en met foto's verlucht. Beeld- en geluidsfragmenten functioneren bij de BBC (www.bbc.co.uk) vooral als ondersteuning.

Op het nieuwsvlak schitteren de Nederlandse en Belgische publieke omroepen op het web door afwezigheid. Via de site van de Nederlandse omroep (www.omroep.nl) is weliswaar de teletekst te raadplegen, en kan naar de zender Radio 1 worden geluisterd, maar daarmee houdt het eigenlijk op. Dan heeft de Vlaamse VRT (www.vrt.be) het beter voor elkaar: daar is tenminste het laatste radionieuwsbulletin nog op te roepen.