Boze brigadiers

Het is voor korpschef Kuiper van de Amsterdamse politie een groot goed dat vrouwen, homoseksuelen en allochtonen zich op hun gemak voelen bij het Amsterdamse politiekorps. Niet alleen voor een evenwichtige opbouw van het korps, ook uit pure noodzaak. Amsterdamse agenten zoeken op grote schaal hun heil in de provincie. Met `voorrangswoningen', `behoudtoelages'en parkeerplaatsen probeert Kuiper de agenten binnen de stadsgrens te houden. En dan gebeurt er dit.

Een ingezonden brief van twee brigadiers in de Telegraaf van 6 mei. Brigadier L. Dortland en J. Douma van wijkteam De Pijp waren op vier mei aanwezig bij de dodenherdenking in de Van Woustraat. Vanuit de ijssalon Koko die daar ooit was gevestigd, was 58 jaar geleden de aanzet gegeven voor de Februaristaking. ,,Maar helaas'', schrijven de brigadiers, ,,de intieme sfeer van deze kleine plechtigheid, die door ca. 60 mensen werd bijgewoond, werd overschaduwd door onze fijne jeugd. Twee minuten stilte is in `de Pijp' kennelijk niet meer mogelijk.'' Tijdens de stilte hadden volgens de brigadiers kreten als `kankerhoer' en `kankerlijers' geklonken. ,,Maar zonder Amsterdams accent. Want de ca. 15-jarige schreeuwers waren niet-Nederlands. Een stigmatiserende uitlating? We constateren gewoon een feit.'' Ze besluiten hun brief met: ,,Stel dat het andersom was. Dat wij geen respect zouden tonen voor de speciale of heilige dagen van andere culturen. Geen gelegenheid is deze mensen te dol om te klagen over instanties als politie, stadsdelen, sociale diensten en alle andere denkbare overheidsinstellingen. Maar bij wie kunnen de benadeelden van deze 4de mei klagen?''

Het moet de brigadiers hoog hebben gezeten. De volgende dag lag hun brief op persoonlijke titel al op de mat van de Telegraaf. Maar inmiddels is de spontane opwelling weer terugdrongen tot ambtelijke proporties. ,,Gelet op de huidige ontwikkelingen binnen het wijkteam is het verstandig om het officiele kanaal te bewandelen'', zegt brigadier Dortland over de telefoon. Als ambtenaar mag hij ,,alleen contact met de media hebben in overleg met en met toestemming van de korpsleiding en de dienst voorlichting.'' Meer wil hij er nu niet over kwijt.

Natuurlijk was de korpsleiding ongelukkig met die brief, zegt poltiewoordvoerder Wilting. En natuurlijk is er stevig gesproken met de jongens. Een aantal collega's had zich gegriefd gevoeld. ,,Laat ik het zo zeggen: de korpsleiding vond dat er tendensen in zaten die er niet in thuis hoorden.'' De brief heeft volgens Wilting verder geen consequenties voor de brigadiers. ,,We proberen er iets positiefs uit te halen. Je kunt ook zeggen dat de discussie binnen het wijkteam nu op gang is gebracht.'' Niet alleen daar. Op het bureau van de brigadiers kwamen kaarten, bossen bloemen en gebak binnen.