Oude rotzooi, nieuwe hits

De ene discjockey gaat de politiek in, de andere schrijft discohousewegwerpmegahits voor eigen gewin of Nederduitse punk voor het goede doel. Met de uit platenmaatschappijlieden en een popjournalist bestaande punkband Speakersluts namen Rob Stenders (33) en een collega de single Punkpourri op. De medley van nageblèrde hits wordt ondersteund door een heuse videoclip. Hierin speelt Stenders een kapper met twee linkerhanden. De plaatopbrengsten gaan naar het Ronald McDonald-huis.

Noem Rob Stenders gerust het enfant terrible van de huidige radiocultuur. Na een fikse ruzie met de Veronica-directie keerde hij terug naar het publieke nest. Reden was het knellend keurslijf dat hem werd aangemeten door een researchgroep, die stringente formules uitstippelde. ,,Na tien minuten moest je drie platen aankondigen, na twintig minuten het weerbericht. Eigen teksten? Kaartjes met slogans mocht je voorlezen!''

Om zijn persoonlijke smaak meer ruimte te geven richtte hij met Jan Hoogesteijn Kink FM op, een onder Veronica's vleugels opererend `underground' kabelstation, strijdend voor een vaste etherfrequentie. De jongensdroom werd ruw verstoord toen dezelfde researchgroep ,,laag kwam overvliegen'' om ook Kink FM in een meedogenloos format te gieten. De zender mocht uitsluitend hedendaagse alternatieve gitaarmuziek draaien. Soul, dance of hiphop waren taboe. Fingerspitzengefühl maakte plaats voor een `wetenschappelijk onderbouwde' structuur.

Stenders trok zijn eigen plan en draaide na The Sex Pistols rustig Abba. Hevige beroering op de Kink-burelen was het gevolg en Stenders keerde terug naar NOS en VARA, waar hij aan de wieg stond van de horizontale programmering. Met Basyl de Groot, Ben Houdijk en Corné Klijn bepaalt hij de muzikale inhoud van Radio 3 FM. Daarnaast presenteert hij op werkdagen tussen twee en vier het programma Stenders. Is de beurt nu aan collega's om te kermen onder zijn juk van opgelegde playlists? Stenders schudt het hoofd: ,,Als programmamaker weet ik immers hoe dat voelt. Sommige platen krijgen een hoge rotatie, maar over de overige songs houdt een discjockey volop zeggenschap.''

Bij platenmaatschappijen raakt `single-marketing' steeds meer in zwang: prijzige radio- en tv-commercials voor één singletje, als noodgreep tegen de boycot van hun platen. ,,Boycot is een te zwaar woord'', corrigeert Stenders. ,,Je maakt wekelijks een keuze uit honderd singles. Frans Bauer wordt overgeslagen, omdat hij niet bij Radio 3 past. En een bandje dat wij liever niet draaien, is De Kast. Maar aan signalen van luisteraars kun je niet voorbijgaan.''

In zijn `zolderkamerproject' Freak-O-Lympics heeft Stenders gelukkig vrij spel. ,,Bij de contractonderhandelingen was mijn enige eis een nachtprogramma, waarin ik oude rotzooi kan draaien. Zoals het Nerd-Alfabet: mijn favoriete popplaten. Op titel gerangschikt wel te verstaan. Anders krijg je 26 Abba's en 422 Beatles achter elkaar.''