Geld is het sleutelwoord

In Amerika wordt in de week voor moederdag altijd de Cavendish Calcutta gehouden. In deze MSN Gaming Zone Cavendish Pairs and Teams, zoals dit toernooi tegenwoordig officieel heet, is geld het sleutelwoord. Dat is misschien de reden dat het evenement sinds drie jaar wordt gespeeld in Las Vegas en niet meer in New York. Wellicht dat het belastingklimaat van de in de staat Nevada gelegen gokstad wat milder is dan elders. Dit jaar gold dat argument des te meer, omdat de eigenaren van het paar Bobby Levin en Steve Weinstein een maximaal rendement uit hun investering hebben gehaald. (Het kenmerk van een Calcutta is dat je paren kan kopen.) Levin-Weinstein wonnen namelijk de viertallen (met Lew Stansby en Chip Martel) en de paren. Bij mijn weten een unieke dubbelslag. Was je voor honderd procent eigenaar van de winnaars, dan had je met plezier dit rekensommetje gemaakt. Investering: 62.000 dollar, opbrengst: 335.000 dollar, winst: 273.000 dollar. Naast de aandeelhouders verdienden de spelers zelf ook nog een kleinigheid: 20.000 dollar.

Meervoudig wereldkampioen Jeff Meckstroth deed ook mee in Vegas. Hoewel er voor hem geen hoofdrol was weggelegd, trok hij toch de aandacht met een door hem wonderschoon afgespeelde deelscore.

De Zuidafrikaan Tim Cope begon met troefaas en troef na voor de zes, de tien en de heer in noord. De leider speelde zijn singleton klaveren voor de heer van oost. Die ging door met ♠V, door Meckstroth op tafel genomen. West dekte de nagespeelde ♣V en de leider troefde af. Deze positie was bereikt:

Zelfs met open kaarten is het nauwelijks te bevatten hoe de leider zijn contract kan maken, maar Jeff Meckstroth kreeg een geniale inval. Hij legde ♠10 op tafel! Het beste wat oost nog kan doen is nemen en schoppen doorspelen. Op tafel verdwijnt een ruiten. Meckstroth gaat verder met ♦A, ruiten getroefd, klaveren getroefd en brengt west aan slag met troefvrouw. Deze mag dan in de boer-negen vork van klaveren spelen: negen briljante slagen. Het lijkt erop dat op het kritieke moment ♠H en ♠10 (ruiten weg in zuid) ook zou werken. Toch niet, omdat oost neemt en de vierde schoppen speelt, waarop west zich eveneens ontdoet van een ruiten. Daarna kan west de tweede ruiten, die de leider op tafel probeert te troeven, overtroeven en er met ♣A uitgaan. In de praktijk dook oost ♠10, waarna Meckstroth vrij gemakkelijk tot negen slagen geraakte: op ♠H verdween een ruitentje, ♦A, ruiten getroefd, etc. Blijkbaar was voor hem de lol er vanaf, want de eindfiguur zat er nog steeds in. Dit keer voor tien slagen.

Een wonderbaarlijke kaart, die ♠10. Zou het eindcontract niet zo onbeduidend zijn geweest, dan zou ♠10 misschien wel eens genomineerd kunnen worden als kaart van het millennium.

Van historische betekenis was in ieder geval de onlangs overleden George Rapée. Rapée was in 1906 geboren in New York als zoon van Hongaars-joodse immigranten. Zijn vader, Erno, was een bekend dirigent. Het is niet overdreven te stellen dat Rapée tot de belangrijkste bridgespelers van deze eeuw behoorde. Al in zijn jeugd deed George weinig anders meer dan bridge, hoewel hij wel zijn rechtenstudie afmaakte. Ongeveer 40 jaar lang beheerste Rapée het Amerikaanse en het wereldbridge. Naast ontelbare overwinningen in Nationals, won hij drie wereldtitels, in '50, '51 en '53. Hij speelde in teams of als partner met bridgelegenden als Charles Goren, Howard Schenken en B.J. Becker. In de jaren tachtig zei Rapée de bridgewereld vaarwel, omdat hij zijn zieke vrouw wilde verzorgen. In 1990, op 74-jarige leeftijd, vierde hij zijn come-back met een bronzen plak op het WK van Genève. Verleden jaar nog werd hij derde in de Vanderbilt. Rapée werd op latere leeftijd een succesvolle projectontwikkelaar. Grote stukken van Manhattan gingen eerst langs zijn bureau. Rapée's grootste verdienste voor het bridge was dat hij de eigenlijke uitvinder is van de Stayman-conventie. Hij stond als partner van Sam Stayman aan de basis van dit systeem in de jaren veertig. Stayman was degene die er artikelen en boeken over schreef en zo het befaamde 2♣ bod in de publiciteit bracht. Rapée was er begrijperlijkerwijs niet echt van gecharmeerd dat het niet zijn naam was die aan de conventie werd verbonden. Rapée, die op 1 april stierf in Floral City (Florida), werd 83 jaar. Doodsoorzaak was een zeldzame vorm van kanker. Het virus had slechts drie dagen nodig om zich uit te zaaien.