En na de hostie zeg je amen

Ruim vier maanden heeft Mariëlle Stitzinger (8) elke woensdagmiddag ,,over God geleerd''. Afgelopen week kreeg ze zelfs nog twee extra lessen. Ze heeft bijbelteksten geleerd, ze moest weten hoe ze door de kerk moet lopen en ook het aannemen van de hostie werd veelvuldig geoefend. ,,Linkerhand onder, rechterhand daarboven, als een kommetje'', zegt Mariëlle. ,,En als de pastoor er een hostie in heeft gelegd, moet je zeggen: Amen.''

Eergisteren - op Hemelvaartsdag - was het eindelijk de dag van haar eerste heilige communie. Het doet wel even pijn als 's morgens vroeg de papillotten, die maar liefst vierentwintig uur in haar haar hebben gezeten, eruit worden gehaald (1). Maar het resultaat mag er zijn: stevige pijpenkrullen tot op haar schouders. Mariëlle is zenuwachtig, even moet ze huilen. Maar als klokslag negen uur een lichtblauwe Plymouth Belvedère uit 1958 met vleugels voorrijdt om Mariëlle en haar familie naar het wijkcentrum vlakbij de kerk te brengen - is het over. (2) Ze mag voorin zitten.

Vanuit het wijkcentrum vertrekken zesentwintig jongens en meisjes in een stoet achter harmonie `De Gele Rijders' naar de H. Gulielmuskerk. Mariëlle heeft net als de andere meisje een smetteloos witte jurk aan met twee hoepels om de rok in vorm te houden. (3) In de winkel kost de jurk van Mariëlle 2.200 gulden, vertelt haar moeder Corry. Maar een kennis heeft de jurk in elkaar genaaid, zodat ze uiteindelijk maar de helft van dat bedrag kwijt was. In totaal gaat de communie zo'n vijfduizend gulden kosten. ,,Een hoop geld, maar ik weet al acht jaar dat dit eraan komt'', zegt Corry. ,,Sinds haar geboorte hebben we elke maand vijftig gulden opzij gelegd.'' Hetzelfde deed ze voor Mariëlle's broer Pierre.

Na de plechtigheid in de kerk en de koffietafel trekt de familie in een stoet naar het nabijgelegen stadspark voor een fotosessie. 's Avonds vanaf half zeven is het feest in café 't Station en kan iedereen Mariëlle gelukwensen. Ze krijgt veel kadootjes: een ketting, dikke en dunne viltstiften, barbies, computerspelletjes en bij elkaar wel drieduizend gulden. ,,We hadden zestig mensen uitgenodigd'', zegt Corry, ,,maar er zijn er zeker honderd geweest.''