Column

Depressie

Op het ogenblik is depressiviteit doodsoorzaak nummer twee in de Verenigde Staten en gezien het feit dat alles uit dat land deze kant opwaait, zal het ook bij ons niet lang meer duren of er komt een referendum of we wel of geen antidepressivum in het drinkwater willen. Er komt een moment dat de grote farmaceutische industrieën sportclubs gaan sponsoren. Viagra Tigers-Prozaccen Boys 2-2.

De westerse mens is op, moe en leeg. We kunnen de welvaart niet meer aan, zijn niet meer blij te krijgen, een auto als hoofdprijs verveelt, vakantiereisjes naar Haïti en de Seychellen doen ons niets meer en niet weer zalm is een veelgehoorde kreet in menig Hollands huisgezin. Zelfs de huidige oorlog is saai en iedereen is zeer opgelucht dat er eindelijk grondtroepen worden ingezet.

Mijn halve kennissenkring ligt een paar keer per week op een peutendivan te zwatelen over een onverwerkt jeugdtrauma en laatst hoorde ik een vriendin zeggen: ,,Weet je wat het probleem met mij is? Mijn ouders waren te lief en te zorgzaam. Het nest was te warm.'' De vriendin is 46, woont Gooiser dan Goois en haar man is een jaar of wat geleden met een prachtige jonge en vooral vrolijke vlam op een zolderkamer gekropen. Gelijk heeft hij.

Hoe zou dat in Kosovo zijn? Staat er aan de Albanese grens een legertje geestelijke hulpverleners dat aan de horde vluchtelingen vraagt hoe ze zich voelen? U zegt: eenzaam! Kunt u het nader omschrijven?

Is er daar al een relatietherapeut, die de mensen een verhuisadvies geeft omdat ze binnen hun huwelijk te dicht op elkaar zitten in dat tentenkamp? Misschien komt hij tot de conclusie dat er weinig kans is op intimiteit omdat je met twintig anderen om je heen niet echt tot een goed gesprek komt, laat staan tot een opluchtende wip. Eet u wel regelmatig? Wandelt u voldoende de laatste tijd? Komt u genoeg buiten?

Ik onderbreek menig zelfmedelijder regelmatig met het feit dat de fysiotherapiepraktijk voor huisdieren in de Congolese sloppenwijk ook niet echt lekker van de grond komt en dat de Congolese dierenfysiotherapeut daar behoorlijk depressief van is, maar dat daar niet een lekker Riagg is om hem op te vangen. Misschien moet hij er eens een weekje tussenuit? Naar een lekker warm land ofzo!

Natuurlijk zijn we moe en murw. Bij voetbalrellen zappen we door of het moet een chaos zijn zoals laatst na het kampioenschap van Feyenoord. Dat je even niet wist of je naar Belgrado of Rotterdam keek.

Bij Jerry Springer gaan we vlug een netje verder, bij Lenferink en Van Gogh weten we dat het zooitje ingehuurd is en bij de broer van Boudewijn Büch worden we alleen nog wakker op het moment dat Joop van der Reijden himself plasseks met een gemaskerde giraffe heeft. Maar verder doet ons dat toch ook niks meer.

Toch heb ik iets gevonden tegen mijn eigen opkomende depressiviteit en dat is de absolute slappe lach. Iets lezen, er een seconde over nadenken en dan proestend herhalen, het liefst tegen een volle kamer, een verbaasde tram of de herkauwende kantine op je werk. Probeer het eens met de volgende zinnen:

Prijzengeld Wimbledon meer dan vijf procent verhoogd!

Of:

Woningbouwvereniging investeert veertig miljoen in Oibibio!

Of:

Vandenbroucke wist niet dat het om doping ging!

Of:

Wouter Huibregtsen wil zelf graag ere-voorzitter van NOC*NSF worden.

Ziet u: het helpt.