Verborgen bloemen voor piepjonge kampioensploeg

De volleybalsters van Pollux eindigden op de vijfde plaats in de reguliere competitie. In de play-offs waren ze onverslaanbaar. Met een hele jonge ploeg (gemiddelde leeftijd 20,3 jaar) werd Pollux gisteren landskampioen.

Het behalen van de landstitel kon volgens Jan Berendsen, de trainer-coach van Pollux, geen wonder worden genoemd. ,,Want wonderen bestaan niet'', zei hij na de derde en beslissende zege (3-2) op medefinalist Martinus. Toch had ook Berendsen tot voor kort niet van dit succes kunnen dromen. ,,Maar dit is een hele rare ploeg.''

De blije coach kon zich de perspresentatie voorafgaande aan de competitie nog herinneren. ,,We hadden afgesproken ons daar zeer bescheiden op te stellen'', vertelde Berendsen lachend. ,,Ineens zei de voorzitter toen dat Pollux misschien wel op de vierde plaats zou kunnen eindigen. Shit jongens, daar gaan we, dacht ik nog.''

Pollux werd vorig seizoen weliswaar ook kampioen, maar van die winnende ploeg namen toen zes oudere speelsters afscheid. Berendsen trok jonge volleybalsters als vervangers aan. Daardoor zakte de gemiddelde leeftijd van zijn selectie met 4,5 jaar: van 24,8 naar 20,3 jaar. Liefst vijf van de elf speelsters zijn onder de twintig jaar, een van hen is zelfs pas veertien. Berendsen blijkt gezien het verrassende succes in de play-offs een goede neus voor talent te hebben. ,,Ik wist dat deze ploeg snel veel beter kon worden.''

Met negen zeges en zeven nederlagen eindigde Pollux in de reguliere competitie op de vijfde plaats. In de play-offs bleek de ploeg uit Oldenzaal ineens onverslaanbaar. Achtervolgens Sneek (2-0), de grote favoriet Weert (3-0) en ten slotte Martinus (3-0) werden opzij gezet. Berendsen zei dat hij pas na de overwinning van afgelopen zaterdag in Amstelveen tegen Martinus voor het eerst in prolongatie van de titel had geloofd. Op weg naar die wedstrijd had de coach in de bus zijn speelsters nog op het hart gedrukt dat ze zeker zouden gaan verliezen. Het was zijn manier om de druk van de ketel te halen. Want, zo liet Berendsen de afgelopen maanden voortdurend blijken, niets hoefde dit seizoen.

Elke overwinning was gewoon mooi meegenomen voor deze jonge ploeg. Zo had Berendsen voor de wedstrijd van gisteravond geëist dat er geen bloemen zouden klaarstaan. De derde zege op rij zou het kampioenschap voor Pollux betekenen. ,,Maar bij zo'n wedstrijd is er altijd druk'', moest de coach constateren. ,,Het is me deze keer niet gelukt de spanning weg te nemen. Ze hadden pap in hun benen. Dat kon ook niet anders. Wie de speelsters in de dagen voor de wedstrijd ook tegenkwam, had het over de aanstaande titel. Iedereen begon dan spontaan We are the champions te zingen.''

Pollux is op sportief gebied dé trots van Oldenzaal. Al ruim een uur voor de derde wedstrijd tegen Martinus zat sporthal Vondersweijde propvol. Enkele honderden toeschouwers moesten worden geweigerd en gingen teleurgesteld terug naar huis. In tegenstelling tot bij de andere topploegen is de toegang gratis bij Pollux. De club heeft het niet breed, maar rekent via de verkoop van het programmaboekje (een gulden) en loten (vijf gulden per stuk) toch op een behoorlijke recette. De hoofdprijs van de loterij was gisteravond de wedstrijdbal met de handtekeningen van de speelsters, de tweede prijs tien kilo waspoeder. De toeschouwers zullen door de de herrie in de zaal de uitslag van de loterij nauwelijks hebben gehoord.

De titel zorgde voor een enorme ontlading bij de aanhang van Pollux. Natuurlijk waren er, ondanks het verzoek van Berendsen, bloemen voor de kampioenen. Ze waren ergens goed verstopt in het sportcomplex. Ook werden er meteen posters uitgedeeld van de nieuwe kampioensploeg en midden in de speelzaal stond in een mum van tijd een biertap. Een uitbundig feest kon beginnen in Oldenzaal.

Aanvankelijk leek het mis te gaan met de bloednerveuze thuisploeg. Pollux won nog wel de eerste set met 25-23, maar daarna trok het veel rijpere Martinus twee keer duidelijk aan het langste eind (14-15 en 21-25). Daar kon ook Diane Rademaker niets aan veranderen. Zij is als spelverdeelster de stuwende kracht bij Pollux. Ondanks haar 27 jaar heeft ze al elf eredivisiejaren achter de rug. Toch liet zelfs Rademaker, tevens de levenspartner van coach Berendsen, deze keer een aantal steken vallen. Met een uiterste inspanning wist Pollux er met 25-20 een vijfde set uit te slepen en die mondde uit in een onvoorspelbare thriller. Pollux kwam met 5-0 voor, maar gaf die riante score weer uit handen. Martinus nam daarna met 12-11 de leiding, de thuisclub vocht zich echter toch nog terug en bleef geholpen door stommiteiten aan de andere kant van het net uiteindelijk aan de winnende hand (15-13).

Het spelniveau in de hele wedstrijd was van een bedenkelijk niveau. De titel van het onervaren Pollux zegt ook iets over de huidige zwakte van de vrouweneredivisie. Daar wilde winnende coach Berendsen echter niets van weten. ,,De andere clubs hebben individueel hele goede speelsters, maar wij hebben het beste team. Wij zijn een echt team. Bij andere ploegen kijken ze elkaar boos aan als het even tegenzit, bij ons niet. Deze ploeg is heel positief ingesteld en geeft nooit op. Dat is vanavond wel gebleken.''