HRC stoot rugbyreus DIOK van troon

Een nieuwe rugbyreus stond gisteren op en dat leidde niet alleen tot vreugde bij de spelers en begeleiders van de winnende Haagsche Rugby Club. ,,Natuurlijk is dit goed voor het Nederlandse rugby'', doceerde bondsvoorzitter Eddy Bicker na het kampioensfeest van HRC. ,,Met alle respect voor DIOK, maar het was de laatste jaren toch een beetje te veel van hetzelfde.''

Wat heet. Tien landstitels op rij verzamelde DIOK sinds 1989, een prestatie waarmee de `burgerclub' uit Leiden een vermelding verdiende in de Nederlandse editie van het Guinness Book of Records. Zo groot was de overmacht van de club met de toepasselijke naam (Doorzetten Is Onze Kracht) dat het leek alsof de concurrentie zich op voorhand gewonnen gaf.

Gisteren kwam een einde aan de hegemonie. In het tweede finaleduel van de strijd om de landstitel verloor DIOK opnieuw van HRC, met 10-9 ditmaal na zondag al met 20-11 te zijn verslagen. Daarmee kwam de stand in de best-of-three-serie op een beslissende 2-0 voorsprong in Haags voordeel. Uit handen van bondsvoorzitter Bicker nam speler-coach Marcel Eman van HRC de bokaal in ontvangst die al bijna niet meer weg te denken was uit de prijzenkast in Leiden.

Aan die ceremonie ging een wedstrijd vooraf die het aanzien nauwelijks waard was. Snelheid en creativiteit moesten het op het hoofdveld aan de Smaragdlaan afleggen tegen brute kracht. Vergeefs zocht DIOK naar openingen in de taaie defensie van de Hagenaars, die zelf aan drie uitvallen voldoende hadden om de zege veilig te stellen. ,,We missen het hele seizoen al een mannetje die eruit kan breken'', mopperde DIOK-routinier Yves Kummer na afloop.

Vooraf had de voorganger in de scrum nog hoog opgegeven over de kansen van zijn ploeg. In de reguliere competitie ging DIOK weliswaar al twee keer over de knie bij HRC, in de eindstrijd kwam het aan op ,,een mentale drang om te overleven en daarvan lopen wij over'', liet Kummer aan de vooravond van de finalereeks weten. Dat gold ditmaal echter evenzeer voor HRC dat in tegenstelling tot DIOK opereerde als een hechte eenheid.

Als een verrassing kwam de machtsgreep van HRC niet, betoogde aanvoeder Eman. ,,Vroeg of laat moest dit een keer gebeuren'', sprak de oud-international, de enige speler die veertien jaar geleden ook van de partij was toen de club voor het laatst kampioen van Nederland werd. De afgelopen jaren werd de kloof met DIOK steeds kleiner. Winst in de Euro Cup, eerder dit jaar in het onderonsje met clubs uit België, Duitsland en Nederland, en de bekerzege sterkten Eman en de zijnen in de overtuiging dat de DIOK-troon definitief aan het wankelen was gebracht.

Niettemin ervoer Eman de landstitel als een bevrijding. Al tien jaar riskeerde hij lijf en leden om aan het einde van het seizoen telkens tot de conclusie te komen dat ,,DIOK het 'm toch maar weer mooi geflikt had'', zoals de scrumhalf zich gisteren in sappig Haags herinnerde. Niet dat het Eman frustreerde. ,,Ik heb altijd gezegd: wat zij kunnen, kunnen wij ook. In die zin hebben de DIOK-successen ons eerder gemotiveerd dan gedemotiveerd.''

Om het geploeter in de ereklasse te ontstijgen legde DIOK eind jaren tachtig contacten met toonaangevende clubs uit Engeland (Bath) en Frankrijk (Toulon). Het resulteerde elf jaar geleden in het eerste Euro Rugbytoernooi, door alle betrokkenen beschouwd als de motor achter de daaropvolgende successen. HRC heeft de DIOK-aanpak inmiddels grotendeels gekopieerd, onder meer met de introductie van de Haagse Rugbydagen.

Sommige DIOK-getrouwen beweren dat HRC de titel mede te danken heeft aan de rugbybond (NRB). Aanleiding voor die complottheorie is het speelverbod voor Robin Roos. Hoewel de Zuid-Afrikaan over twee paspoorten beschikt en onlangs mee mocht doen met de nationale ploeg in het WK-kwalificatieduel tegen Zuid-Korea, stond de NRB twee weken geleden niet toe dat Roos zich aansloot bij DIOK. ,,Wij voelen ons verschrikkelijk gepakt door die Haagse bende op het bondsbureau'', liet DIOK-voorzitter Bert van Veen daarop weten in het Leidsch Dagblad.

Zover wilde Kummer gisteren niet gaan. ,,Maar dat men DIOK-moe is, dat is wel duidelijk'', verzuchtte de geblokte spelverdeler, samen met Marcel van Loon de enige die de eerste titel uit de serie van tien meemaakte. ,,Spelers gaan tegenwoordig liever naar Den Haag dan naar Leiden. Kennelijk zijn wij niet meer interessant genoeg.'' Een ontwikkeling die de club volgens Mister DIOK grotendeels aan zichzelf te danken heeft. ,,Onze communicatie met de buitenwacht is niet optimaal.''

Kummer (32) overweegt zijn carrière deze zomer te beëindigen. ,,DIOK is toe aan nieuw elan. Aan een team zonder Kummer en Van Loon. Laat mij maar lekker met m'n meissie op vakantie gaan.'' Kummer zal zijn club niet helemaal in de steek laten. ,,Ik ben niet het type dat met een biertje op de tribune gaat zitten. Achter de schermen ga ik hier nog zeker wat doen.''

Ook HRC-voorman Eman (35) denkt aan afscheid nemen. De landstitel betekent immers een fraaie bekroning van een carrière die al op 17-jarige leeftijd begon in de hoofdmacht. ,,Mijn lichaam kan wel wat rust gebruiken'', vermoedde Eman, die zijn brood verdient als metselaar. Eén ding wist hij in elk geval zeker. ,,Als Den Haag vijf jaar op de troon zit, zijn ze ons ook snel zat.''