Pyrrhus-overwinning van Le Pen op Mégret

De extreem-rechtse voorman Le Pen mag dan een juridische overwinning hebben geboekt op zijn rivaal Mégret, veel schiet hij er waarschijnlijk niet mee op.

Meestal is de Franse justitie een verwerpelijk verlengstuk van het establishment. Maar gistermiddag vierde Jean-Marie Le Pen zijn overwinning op de `verrader' Bruno Mégret dankzij de rechtbank in Parijs, die de huidige personificatie van extreem rechts in Frankrijk in staat stelde te roepen: ,,Het Front National, dat is Jean-Marie Le Pen!''

Mégret en de zijnen, die zich liever `vernieuwers' van de partij noemen, zijn door het vonnis zwaar getroffen. Zij mogen de naam Front National en het van de Italiaanse fascisten geleende logo - een vlam met daarin de Franse driekleur - niet meer voeren. Bovendien werd hun congres van de wedergeboorte, dat zij in januari hielden, ongeldig verklaard. Vanaf vandaag heet Mégrets partij alleen nog maar Mouvement National. ,,Des te beter'', zei Mégret gistermiddag, ,,die naam is dynamischer en torst niet de ballast van het totalitaire bewind van Le Pen''.

De vlam van extreem rechts blijft dus branden voor de man die in 1972 de eerste voorzitter was van het Front National. Maar Le Pens gelijk is niet onbeperkt. Voorlopig beheert een bewindvoerder de geblokkeerde banktegoeden van de partij. En, wat erger is, die neutrale persoon zal ook de geldigheid controleren van de 14.000 handtekeningen die de mégretisten eind vorig jaar hadden verzameld om een bijzonder congres van het nog ongespleten FN bijeen te roepen. Volgens de statuten kunnen 20 procent van de (ruim 40.000) leden een bijzonder congres eisen.

Le Pen negeerde die oproep, zeggende dat hij een jaar eerder op een congres met algemene stemmen was gekozen. Over drie jaar was er weer een kans. Hij betwistte ook de geldigheid van Mégrets stemmen. En overigens had de partij zo veel meer leden dat het aantal onvoldoende was. Nadat Le Pen een nieuw congres had geweigerd hield Mégret zijn eigen 'heroprichtingscongres van Marignane', dat hem op de troon hees. Gisteren is dat congres door de rechter ongeldig verklaard.

Mocht de bewindvoerder nu vaststellen dat destijds voldoende geldige stemmen voor een bijzonder congres waren verzameld, dan zal zij op eigen gezag een congres uitschrijven. Dat belooft een hels spektakel te worden, want beide clans haten elkaar uit het diepst van hun ingewanden. Zij zullen het over geen enkele procedure eens zijn, als zij het al samen in één zaal uithouden. Le Pen achtte zo'n congres gisteren 'belachelijk'. Mégret en zijn luitenants krijgen geen uitnodiging omdat de `le penisten' de hoofd-mégretisten in december als lid van het Front hebben geroyeerd na een intern schijnprocesje.

Voor Bruno Mégret zijn de tijden hard. Beroofd van naam en vlag, en vooral van enige subsidie, ploetert hij eenzaam langs de weg naar de Europese verkiezingen van 13 juni. De peilingen geven hem tussen twee en vier procent - onder de vijf procentsgrens voor een zetel of enige campagne-subsidie. Le Pen stond, vóór de uitspraak van de rechter, op een procent of zeven à acht, de helft van waar het nog vereende FN op mocht rekenen.

Tussen de anti-Europese, 'gewoon'-rechtse lijst Pasqua-De Villiers en de 'gewoon extreem-rechtse' lijst-Le Pen is weinig politieke ruimte voor de niet-charismatische Mégret. Hij heeft het hetzelfde anti-Europese, anti-immigratie verhaal als zijn ex-baas. Mégret (49) vertegenwoordigt alleen 'de toekomst', tegenover de 70-jarige Le Pen met zijn ,,provocaties en verbale excessen, die het establishment en de socialisten goed van pas komen.'' Le Pens kansen zijn nauwelijks reëler: zijn rechterlijk succesje is een Pyrrhus-overwinning als de kiezers over een maand het vlammetje van de ruziemakers zachtjes uitblazen.