Over Sparta en PSV

Een forse kop in een ochtendblad luidde: `Voetbal van Sparta met geen pen te beschrijven'. Vervolgens beschreef de verslaggever met vaardige pen wat er allemaal mankeerde aan het spel van de in groot degradatiegevaar verkerende club. Maar wellicht heeft die verslaggever die kop niet gemaakt. Elke keer als de naderende degradatie van de befaamde Rotterdamse club ter sprake komt, roep ik in de familiekring kregelig dat daar geen sprake van is. Op dit moment is die stelling onhoudbaar gebleken, maar nog altijd leeft de hoop op een volwassen wonder. Ontsnappen via de nacompetitie is geen schande, wel een kunst op zichzelf die koelbloedigheid en uithoudingsvermogen vereist, plus een toefje fortuin. Nee, twee toefjes fortuin.

Een elftal dat het al heeft opgegeven gaat evenwel voor de bijl en wie zich baseert op de laatste weken komt een Sparta tegen dat willoos voor de bijl gaat. Natuurlijk komen de Spartanen klasse tekort en natuurlijk heeft de omstandigheid dat men geen volwaardig Kasteel meer bezit negatief uitgewerkt. Maar als men Sparta lusteloos en apathisch ziet spelen, dan is er iets fundamenteels mis. Dan is de ploeg ziek. Ik weet niet of Jan Everse de kracht en de ambitie bezit om als trainer/coach te slagen, maar zijn eerste seizoen wijst niet in de goede richting. Als de stemming op Spangen er tegenwoordig een is van laten we met zijn allen maar naar de kelder gaan, dan kan Everse niet volhouden dat hij aan dat Untergang des Abendlandes-gevoel volstrekt onschuldig is.

Over onschuldig gesproken: wie is dat bij PSV? In deze wonderlijke stoelendans in de eredivisie haalden de Eindhovenaren een paar wedstrijden voor dat het doek valt Erwin Koeman (,,de broer van'') naar het eerste elftal als assistent van Robson. Je vraagt je af wat voor kansen de oudste Koeman heeft om te bewijzen dat hij in deze situatie alsnog zinvol bezig kan zijn. Niet alleen Robson stelt het elftal samen, maar manager Arnesen, assistent Ernie Brandts zijn er ook nog en nu voegt Erwin zijn mening bij de hunne.

Nog niet lang geleden kregen de Eindhovenaren links en rechts complimentjes omdat zij zo gericht en deskundig zouden hebben aangekocht. Jongelui als Fuchs en Dirkx werden geprezen om hun talenten, die niet van verre waren gehaald voor veel geld, maar simpelweg uit de Nederlandse provincie waren opgeduikeld en binnengehaald. Na een veelbelovend begin vielen ook zij door de mand en kon doelman Waterreus sarcastisch verklaren dat zijn team slechts drie klassespelers bezat: Nilis, Van Nistelrooy en.... Waterreus himself. Die laatste naam had hij beter niet kunnen noemen, want eigen roem riekt nog altijd onfris. Maar gelijk had hij wel degelijk.

Ik weet niet wat het is met PSV. Of het nu komt doordat Youp van 't Hek de roodwitten en hun stad eens ,,een voorstad van Valkenswaard'' heeft genoemd, feit is dat de Brabanders nog altijd geen volwassen topclub zijn. Achteraf moet ook het aantrekken van tussenpaus Bobby Robson een misser worden genoemd. Het gaat er in de eerste plaats niet om of een coach een fatsoenlijke kerel is met een verdienstelijke staat van dienst. Het gaat om resultaten en die hangen meestal nauw samen met het eventuele overwicht van de coach.

Terwijl de wil van Adriaanse wet is bij Willem II, is de wil van Robson geen wet bij PSV. Hij is een coach uit het verleden, hult zich in algemeenheden en straalt niet het topvoetbal van vandaag de dag uit. Nu het misschien al te laat is houdt zijn voorzitter donderspeeches en omringt men de Engelse coach met assistenten. Dat kan eerder uitmonden in een Poolse landdag dan in een winnend concept.