Rommelige Kunstvlaai 3 bruist

Voor de derde keer vindt in Amsterdam de experimentele kunstbeurs Kunstvlaai plaats. Dertig kunstenaarsinitiatieven laten er zien wat ze kunnen.

In een gestreepte feesttent op de buitenplaats van de Westergasfabriek in Amsterdam wordt een cursus Onzichtbaar Netwerken gegeven. Hoe je je als kunstenaar moet presenteren, kun je volgens het kunstenaarsinitiatief Salut, Amor y Pesetas uit Rotterdam in een middag leren. Een aantal gouden regels: `Neem altijd je kaartje mee'; `Gooi nooit een adres weg' en `Ken je netwerk'. De veel te enthousiaste spreker die je buiten al kunt horen, krijg je als bezoeker echter niet te zien; een poster in de voortent geeft aan dat de training is uitverkocht.

Salut, Amor y Pesetas is een van de dertig kunstenaarsinitiatieven die nu deelnemen aan de Kunstvlaai 3. Op deze experimentele kunstbeurs die drie jaar geleden is ontstaan als tegenhanger van de KunstRAI, zijn ook kunstenaars vertegenwoordigd van drie post-academische opleidingen, waaronder Ateliers Arnhem die binnenkort wegens bezuinigingen ophouden te bestaan.

Nieuw dit jaar is de samenwerking met het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst. Met de tentoonstelling Uitgelicht presenteert het Fonds werk van alle 142 jonge kunstenaars die in 1997 en 1998 een startstipendium ontvingen. Hierop zijn overwegend tweedimensionale kunstwerken te zien, met opvallend veel, doorgaans interessante portretfoto's. Ze laten grofseg twee stromingen zien. Aan de ene kant is er de snapshot-achtige, rauwe fotografie van Arno Nollen bijvoorbeeld of de portretten van opgroeiende kinderen van Andrea Stultiëns. Aan de andere kant de strak geënsceneerde, bij voorkeur bizarre foto's, zoals die van Wilma van de Hell die personen van de `derde sekse' in al hun kwetsbaarheid met borstprotheses en in ondergoed vastlegt. Miloushka Bokma heeft de lichamen van haar Woman at Home subtiel met de computer gemanipuleerd door hen bijvoorbeeld zuignapjes te geven aan de binnenkant van de hand.

Het werk van de startstipendia-talenten wordt in de voormalige gashouder getoond op en tussen de wanden van oude containers. Het is een aardige poging om eenheid te creëren in de verzameling van op zichzelf staande kunstwerken. Het enige dat veel werken gemeenschappelijk hebben, is dat ze tot stand zijn gekomen door een samenwerking tussen kunstenaars. Zo is de presentatie Territorial Pissings in en rondom een speciaal gebouwde sauna gemaakt door zeven kunstenaars, onder wie Geerten Verheus en Stefan Banz. In een halfronde plastic keet transformeren Simon Nusmeier en Radboud Mens bakstenen gemetselde beelden met een slijptol tot organische vormen. In een mist van rode stof werken ze net zolang aan dit `woestijnlandschap' totdat de manifestatie is afgelopen.

In het maken van een speciaal werk voor de Kunstvlaai zijn Nusmeier en Mens niet de enigen. Salut, Amor y Pesetas met haar cursus Onzichtbaar Netwerken is hier ook een voorbeeld van. Peter Stel deed de radicaalste ingreep. Hij houdt het in zijn werk Are you going my way? bij de standaard aangeleverde stand-schotten, waar hij scharnieren tussen en verborgen wieltjes onder heeft geplaatst. Een ruk aan het enkele bevestigde handvat, brengt de hele stand aan het wankelen.

Van alle deelnemers hebben de 25 kunstenaars van het kunstenaarsinitiatief Planet art uit Hengelo en Enschede het grootst uitgepakt. Ze hebben een grote, donkere ruimte tot hun beschikking gekregen om mediakunst te tonen. Rondom zijn videoprojecties en computerkunst te zien, en in het midden van de ruimte zijn op gezette tijden oorverdovende performances. Door dit kabaal zou je haast voorbij lopen aan de inventieve kijkdozen van B.A.M.B.I. en The Parbros. Hierin figureren verschrikte mannetjes van karton voor een bewegend computerdecor, geïnspireerd op zes-armige monsters uit oude spellen. De Kunstvlaai, hoe rommelig ook, bruist in ieder geval van energie.

Kunstvlaai 3. T/m 16 mei in de Westergasfabriek, Haarlemmerweg 8-10, Amsterdam. Dagelijks: 13-19.00 u.