Electronic

Net nu de carrière van New Order nieuw leven is ingeblazen, verschijnt er een tweede cd van Electronic, het hobbygroepje van zanger/gitarist Bernard Sumner. In Electronic is Sumner verenigd met Johnny Marr, die vroeger als gitarist The Smiths hun speciale geluid gaf. Dat klinkt als een veelbelovende combinatie, al slaagt het opnieuw niet volledig.

In Sumner heeft Electronic een zanger met een bleke-jongetjes-stem. Dat is bij New Order nooit een probleem, want daar mag het jongetje lichtelijk verveelde melodieën zingen. En dan is die stem juist heel mooi. Maar met Marr wil Sumner meer: het duo schreef nummers met een rock-geluid (Vivid, Haze) waarin Sumner gedreven wil klinken. Dat is net zoiets als Tina Turner die zachtjes probeert te zingen.

Arthur Baker (bekend van New Orders monsterhit Blue Monday) maakte arrangementen waarin van alles gebeurt, al al wordt het nooit te vol of opdringerig, want Baker is meester in het samensmelten. Zo zijn de melodieuze niet-rockliedjes met hun metalige drumpartijen en zwoel zwevende instrumentatie toch nog een lust voor het gehoor.

Electronic, Twisted Tenderness (Mercury 498 3452)