Column

Moederdag

Koninginnedag 1999. Het borreluurtje van RTL 4 behandelt, heel toepasselijk, het voor die kringen zeer progressieve onderwerp de Republiek. Het programma wordt gepresenteerd door een aangename twijfelnicht met de naam Beau. Zijn achternaam is nog netter: Van Erven Dorens. De jongen doet het allerkeurigst. Als gast heeft hij Theo van Gogh, die al kettingrokend en onderuithangend voldoet aan zijn imago. Theo wordt bijgestaan door de zichzelf nog steeds serieus nemende Willem Oltmans. Ze zwatelen het uurtje prachtig vol. Als ik langs zap zitten ze er nog. Over de inhoud kan ik niet oordelen, daar ik verder niet geluisterd heb. Ik verdiep me de rest van de avond in vrouw en kinderen en als alles slaapt zoek ik nog wat vertier op de buis. Ik val in een van de programma's van de eerder genoemde Theo van Gogh met als onderwerp, wederom heel toepasselijk: de Republiek. Als gasten heeft hij Beau van Erven Dorens en Willem Oltmans. Ik krijg zo'n onbedaarlijke lachbui. Twee keer per dag hetzelfde onderwerp in dezelfde setting bij dezelfde organisatie. Alleen de zenders verschillen. De ene keer bij de burgerlijken van RTL 4 en de tweede keer bij de sekszender van pornokoning Joop van der Reijden. Het heeft iets heel aandoenlijks. Dorp speelt stad.

In het vliegtuig richting New York moet ik nog regelmatig aan ons koninkrijk denken en ik schiet telkens weer in de lach als ik aan Beau, Theo en Willem denk. Misschien nemen zij het op dit moment nog wel een keer op. Voor SBS of de Tafel van Pam. Wat zijn we toch een schattig landje. Prins Claus rijdt zonder zijwieltjes en haalt meteen alle voorpagina's.

De heren kunnen zich troosten met het feit dat het in Amerika qua televisie duizend keer droeviger gesteld is. Wel veel Beau. Heel veel Beau zelfs. Eigenlijk alleen maar Beau. Weinig Theo, maar dat komt omdat je hier niet mag roken.

Ik ben hier om te werken. Lopen, kijken, zitten, optreden, eten, drinken, proeven en eerlijk is eerlijk: ik kom tijd tekort. Ik wil alles en meer dan dat. Ik wil clubs zien, liefst zo hot mogelijk. In de hotste club zijn we al geweest. In Nederland had iemand mij verteld dat je in New York naar Bleeckers moest. Toen ik aan de mevrouw van het restaurant vroeg waar we nog wat konden drinken, sprak ze: ,,Just around the corner. Bleeckers! That's the place to be!'' En inderdaad: wat een tent! Fascinerend. Mijn vrouw en ik waren de enigen zonder tattoo of piercing. En als ik zeg tattoo dan bedoel ik ook tattoo. Dus niet een lullig slangetje of een boeddha op je arm, maar een geheel volge-inkt lijf. Van het gezicht moet een deel ook nog goed gepierced zijn. Wang, tong, wenkbrauw, oor, neus, lip en bij grote welvaart mag het ook door de onderkin. Niks ringetje, totale ijzerwinkel, Hoogovens! Verder moet je alles aan je kleding doen. Wat? Alles. Als het maar niet gewoon is. Hul je in jute, Tiroler jurk, plastic, alleen een zwembroek of luier, engelenkostuum met vleugeltjes of wat je waar dan ook maar kan vinden. Alles is goed. Je haar moet stijfselstrak staan en als kleur is fluor, hardroze en giftig groen een goede optie. Als je maar hot & hip bent. Ook als travestiet doe je goede zaken. De beste was een `vrouw' die expres een sikje had laten staan. Praten hoeft niet, daar de muziek oorverscheurend is. Dans of noem je vreemdsoortig bewegen zo. Kijk niet vreemd op als je de meest rare engerd ziet passeren. En blijf vooral cool, verschrikkelijk cool. Twee uur hebben wij het volgehouden en we hebben ons kostelijk geamuseerd. We waren niet geshockeerd, niet in de war, integendeel: vrolijk waren we. Supervrolijk zelfs. Eindelijk echte excentriekelingen. Dat is nog eens iets anders dan die foto's in de vitrines van de iT.

Nadat ik mijn vrouw voor Moederdag een paar piercings en een fikse tattoo had beloofd en zij mij had uitgelegd wat het nadeel is van op de bril zeikende travestieten op het damestoilet (komt door de piercing door de eikel!), sliepen wij voldaan in. In mijn dromen werd ik overvallen door de na deze avond uiterst burgerlijke Theo, Beau en Willem, die vroegen: ,,Zullen we het nog een keer over de Republiek hebben?'' Graag jongens, graag, heerlijk, doe nog eens progressief!