TELEVISIETYPOGRAFIE

Van vliegende logo's naar vliegende kijkers is een ontwikkeling die op de televisie nog niet heeft plaats gevonden. We kunnen op de beeldbuis wel teksten laten bewegen, maar zelf kunnen we nog niet door de tekst heenbewegen. Op de computer is het al wel mogelijk om je door een virtuele ruimte te verplaatsen. Dit bracht onderzoekers aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) ertoe om `informatielandschappen' te ontwerpen. De afbeelding linksonder is daarvan een voorbeeld. Daarbij stuitten ze op het probleem dat in deze serie al vaker genoemd is, namelijk dat letters uit het platte vlak stammen en niet zondermeer in een ruimtelijke situatie een plaatst kunnen krijgen. Als je letters niet recht van voren ziet, neemt de leesbaarheid af en als je ze van achteren bekijkt, worden ze spiegelbeeldig. Eigenlijk zouden de teksten steeds mee moeten draaien met het standpunt van de lezer, zoals een veld vol zonnebloemen die de zon volgen.

Op de afbeelding rechts is een `typografische ruimte' te zien – ontwikkeld op hetzelfde instituut – die de verzamelde toneelstukken van Shakespeare bevat. Het is fascinerend om hier doorheen te navigeren. Het geeft het gevoel per helikopter door een nachtelijk Manhattan van tekstkolommen te vliegen. Op de televisie hebben de makers het standpunt van de kijker voorlopig nog zelf in de hand, waardoor de teksten in het afgebeelde weerbericht recht voor ons staan. Ruimtelijke typografie is een onderwerp dat zeker de aandacht van typografen verdient en nodig heeft.

Dit is het slot van de serie. Teksten Frans van Mourik, foto's Alex A. Visser en vandaag linksboven Miriam van Dam (MIT).