Wang, miljardair in grijs

Na zijn eerste volledige jaar in zaken had An Wang in 1951 op 31-jarige leeftijd een bedrag van 3.253 dollar verdiend. Ruim dertig jaar later werd het privé–vermogen van de Chinese uitvinder en wonderdoener in kantoor-automatisering geschat op 620 miljoen dollar en prijkte hij op de lijst van Forbes als de rijkste man van New England aan de oostkust van de Verenigde Staten.

Maar weelde en rijkdom hadden nauwelijks betekenis voor Wang, maecenas van schone kunsten, wiens bedrijf Wang Laboratories op het hoogtepunt in 1984 wereldwijd ruim 31.000 werknemers telde, die voor drie miljard dollar aan producten verkochten. Twee grijze kostuums vormden de garderobe van Wang, die als wees vluchtte uit het door oorlog geteisterde Shanghai, Harvard doorliep en zelfs op het hoogtepunt van zijn zakelijke succes nog zijn best deed niet op te vallen.

Maar die sobere levenswijze was niet besteed aan veel managers bij Wang toen de onderneming diep in verval raakte. Bijna even snel als de opkomst van de technisch vindingrijke en kleurrijke Chinees, zette halverwege de jaren tachtig de ondergang van zijn technisch imperium in. Wang, die in 1990 overleed aan keelkanker, bleek oostindisch doof voor de smeekbeden uit zijn eigen bedrijf om tijdig over te schakelen op het maken personal-computers. Dat gebeurde in een tijd dat concurrenten als IBM en Digital florerende zaken deden op dit terrein en de waarde van Wangs eigen bedrijf op de beurs inmiddels was gestegen tot meer dan twee miljard dollar. Toen Wang eindelijk gehoor gaf aan zijn adviseurs was het te laat en de markt voor personal-computers al grotendeels afgeroomd. Ook de poging om zijn zoon Frederick, één van zijn drie kinderen, naar voren te schuiven als de sterke man bij Wang Laboratories, was een miskleun.

Er moest een crisismanager van General Electric, Richard W. Miller, aan te pas komen om het bedrijf weer op de rails te zetten. Hij plaatste Wang Laboratories onder de Amerikaanse faillissementswetgeving, waar het zogeheten `hoofdstuk 11' bedrijven die in feite failliet zijn, in staat stelt het vaak nog jaren uit te zingen. Inmiddels heeft ook Miller alweer het veld geruimd bij Wang. Zijn taken werden overgenomen door Joe Tucci, de huidige CEO die een aantal rigoureuze saneringen bij het bedrijf heeft doorgevoerd. Onder hem werd definitief gebroken met het tijdperk van de oude Wang. Het bedrijf richt zich tegenwoordig meer op dienstverlening dan op het maken van hardware.

Toen Wang vorig jaar voldoende was hersteld van de verliezen begin jaren negentig kocht het Osly, waarmee het voldoende schaalgrootte kreeg op de IT-markt. Maar ook bij Osly zaten de nodige lijken in de kast. Dure reorganisaties bij Osly resulteerden er in dat Wang weer in de rode cijfers dook. Ook in dat opzicht betekent de overname door Getronics voor Wang het zoveelste nieuwe begin.