TELEVISIETYPOGRAFIE

De tekstsoorten op de televisie kennen rangen en standen. Aan de ene kant heb je de glamourwereld van de leaders en station-calls, aan de andere kant heb je de ondertitels die als een noodzakelijk kwaad onderaan het beeld hurken. We kunnen echter nog een trede lager afdalen op de typografische ladder en komen dan bij de OSD's, de on-screen-displays, waarmee we de instellingen van ons televisietoestel kunnen regelen. Aanvankelijk was dit een grof volkje van teletekstachtige karakters, maar de laatste tijd nemen de weergavemogelijkheden ook voor deze categorie toe. Het is merkwaardig dat deze mogelijkheden nauwelijks gebruikt worden om de tekstweergave te verbeteren en de typografische mogelijkheden uit te buiten. In plaats daarvan wordt grove tekst op verfijnd weergegeven imitatiebedieningspanelen weergegeven. Bij de bediening van computerprogramma's heeft die ontwikkeling ook plaats gevonden. Met de gedachte dat je de gebruikers niet moest laten schrikken van nieuwe vormen van bediening, werden oude vertrouwde knoppen, schakelaars en regelschuiven op het scherm getoverd. Inmiddels worden bedieningsmiddelen veel geabstraheerder weergegeven. De afbeelding rechts onderaan toont een onderdeel van een e-mailprogramma, ontworpen op het Royal College of Art in Londen, dat geheel abstract is en toch volkomen begrijpelijk blijkt te zijn. Dergelijke ontwerpen zijn meer eigen aan de mogelijkheden van het beeldscherm en gaan een natuurlijke relatie aan met de typografie. Hopelijk kunnen de televisie-OSD's de ontwikkeling naar volwassen beeldschermvormgeving zo snel mogelijk doorlopen.