`Ik was bijna twee minuten stil'

Feestvieren op 4 mei leidde in Hilversum tot een confrontatie tussen een party-baas en rectoren.

Om negen uur verzamelen zich de eerste scholieren voor discotheek Baccara in Hilversum. De meisjes dralen aan één kant van de straat, ze dragen miniscule rokjes, hakken en lippenstift. Aan de overkant duwen en trekken de jongens. Sharon, het populairste meisje, komt aangefietst en geeft twee jongens een zoen, op de mond. De jongens glunderen. Dit belooft een mooie avond te worden.

Het was bijna niet doorgegaan gisteravond, de Hilversumse `School Party' van het commerciële feestbureau `Sweet Dreams'. Een feest op 4 mei, dat vonden ouders en de rectoren van vijf Hilversumse middelbare scholen ongepast. Sweet Dreams had in de uitgedeelde flyers bovendien de indruk gewekt dat niet hij maar de scholen het feest organiseerden. De rectoren eisten dat Sweet Dreams in een lokale advertentie uitlegde dat de scholen niets met het feest te maken hebben, anders dreigde een kort geding. Het feest mocht pas om negen uur beginnen en de muziek moest om twaalf uur twee minuten uit.

De leerlingen die buiten op elkaar wachten, vinden de ophef maar overdreven. ,,We zijn twee minuten stil geweest hoor om acht uur'', verdedigen Jacqueline (15) en Wanda (15) zich. Wanda's ouders vinden het prima dat ze er zijn, maar de vader van Jacqueline weet het niet. ,,Mijn moeder vond het goed en dat is voor mij genoeg.'' Sharon hangt over de schouder van een vriendin: ,,Het is me bijna gelukt om twee minuten stil te zijn'', proest ze. Ze hadden het beter op 5 mei kunnen organiseren, vindt tweedeklasser Stephan, waarop hij onmiddellijk zijn schouders ophaalt: ,,Maar ja er is leven na de dood.''

Zo'n 150 scholieren hebben de 12,50 gulden over voor een toegangskaartje. Voor Wanda een vermogen, maar zo'n feest is te spannend om voorbij te laten gaan. ,,Ik laat de meisjes altijd voor me betalen'', had Niek met een brede grijns geantwoord op de vraag hoeveel geld hij bij zich heeft. Hij is de enige die om 21.30 uur afdruipt.

Toch wordt het feest geen succes, vreest organisator J. Nachtegaal die om tien uur nogal bedrukt kijkt. Wat een vergissing om vier mei te prikken: ,,Zo'n fout maak je maar één keer.'' Veel leerlingen mochten niet komen van hun ouders en de scholen waren ook al boos. Hij is student en organiseert scholierenfeesten om bij te verdienen. ,,Ik vind 4 mei heus wel belangrijk. Maar ik organiseerde het zes maanden geleden en dan sta je er niet zo bij stil.''

Principes heeft hij wel: kinderen van onder de zestien mogen er niet in. Dus keert moeder S. de Ruiter om acht uur al opgelucht huiswaarts met haar dertienjarige dochter. ,,Dat was een harde confrontatie'', verzucht ze. Bij de ingang had iedereen het Sesamstraatdeuntje gezongen.