Dat je `hallo' zei tegen een Beatle...

Jan Hollestelle: ,,Het was eigenlijk het bandje van mijn broer Hans en zijn vriendjes Martin en Rudy. In de voorkamer van ons ouderlijk huis werd iedere zatermiddag gerepeteerd. Ik was veertien en mocht nog niet meespelen, maar ik luisterde altijd stiekem. Meestal verstopte ik me onder het bureau.

Ze noemden zich de Torero's en wilden heel graag op de Shadows lijken. Het was 1960. Je kocht in die tijd nog je gitaar op een advertentie in de radiobode die luidde: `Wees populair, koop uw gitaar met foudraal en stemfluit.' Dat moesten natuurlijk zo snel mogelijk van die Fender-planken worden. Toen ik vijftien was mocht ik eindelijk meedoen op voorwaarde dat ik zelf voor een gitaar zou zorgen. Ik heb een paar platen triplex op elkaar gelijmd en er de hals van een flamenco-gitaar aangezet. Drie weken geschuurd en gelakt, element erop... alleen de snaren nog. Maar bij het stemmen... Tak! De hals klapte dubbel... haha... daar had ik nou weken op zitten zwoegen...

De eerste optredens waren hier in Hilversum, in het Casino en Het Wapen van 's Graveland. We hadden zo weinig apparatuur dat we er gewoon met de bus heen konden. Ook gingen we aan talentenjachten meedoen. Maar je legde het altijd af tegen de Selvera's en al die andere zingende zusjes. In de jury zaten steevast Annie de Reuver en Karel Prior: `Het zou wel goed komen, als we maar flink oefenden.'

Uiteindelijk kwam men er bij de KRO achter dat wij wel aardig de Shadows konden imiteren. We mochten de `muzikale omlijsting' verzorgen van een radioprogramma. Het kwam wel goed uit dat we in Hilversum woonden – je kon na schooltijd meteen naar de studio.

De jaren daarop werden een paar singletjes opgenomen. We werden als `Ensemble De Torero's' bekend als groepje in het `populaire genre' zoals dat toen heette. Het was het tijdperk van de `tienermuziek': de Blue Diamonds, ZZ en de Maskers, Ria Valk, Anneke Grönloh...

Ergens in 1963 kwam een vriendje met wat plaatjes van twee Engelse bandjes: `Billy J. Kramer and the Dakota's' en een groepje genaamd `The Beatles'. ,,Dit is nou hip in Engeland'', zei-die, ,,dit heet Mersey sound.''

Nou, Hans balen natuurlijk want die gitarist van de Beatles, ene George Harrison, die deed niet van die Shadow-galmpjes waar Hans jaren op geoefend had.

De `Beatlemania' begon eind 1963, het was eigenlijk het einde van de jaren vijftig: een nieuw tijdperk in de jeugdcultuur... Je had Beatlekapsels, Beatleschoenen, Beatlejasjes, Beatleskauwgumplaatjes... noem maar op. Het was een kwestie van keuzes... Je was voor of je was tegen.

Ben Essing was de zoon van de burgemeester in Blokker, een dorpje in Noord-Holland. Het was hem gelukt de Beatles te contracteren voor twee optredens. In de veilinghal te Blokker. Hij vond ons wel een leuk bandje... altijd keurig op tijd... we dronken alleen chocomel. Of we in het voorprogramma van de Beatles wilden optreden.

Het bleek dat de Beatles en wij de kleedkamers deelden! In één ruimte met de Beatles! John Lennon kwam binnen... hij deed heel normaal hoor! Dat je `Hallo' kon zeggen tegen een Beatle....

Het voorprogramma was allemaal Nederlands: De Fancy Five, Karin Kent, Jack en Bill, Herman van Keeken, Wanda en Don Mercedes and his Improvers en vervolgens waren wij aan de beurt, daarna Ciska Peters. Uiteindelijk beklommen de Beatles het podium. Het was 6 juni 1964, vier uur in de middag.

Wij stonden vooraan in de zaal te luisteren. Ik herkende flarden van `Long Tall Sally', maar het ging ten onder in het hysterische gekrijs van het publiek. Meisjes vielen bij bosjes flauw.

Maar toch was het goed... die gasten speelden met zo'n ongelooflijk gemak en die stemmen, dat vocale werk... het was fantastisch!

We kregen er niets voor betaald. We hadden tenslotte de Beatles gratis mogen zien.

Met Herman Stok als nieuwe manager werd het allemaal wat professioneler. Er kwamen tv-optredens. Die naam `de Torero's' werd wel steeds pijnlijker... We werden het begeleidingsgroepje van Karin Kent. En er werden nieuwe singles opgenomen zoals `Baldheaded woman'. In 1968 ging Rudy in dienst en de band viel uiteen. Hans en ik kwamen als muzikanten in de musical `Hair' terecht.

Ik woon nu met mijn gezin in het ouderlijk huis waar het allemaal begon. Ik geef les op het conservatorium en vertel wel eens aan de studenten dat ik met mijn band in het voorprogramma van de Beatles heb gespeeld. Maar dat zegt ze niet zo veel.''