Cliff Richard sentimenteler maar nog altijd swingend

,,Het lijkt wel of hij niet ouder wordt'', hoorde ik een dame achter mij verzuchten; ,,hij ziet er beter uit dan ooit.'' De eeuwig jeugdige Cliff Richard viert zijn veertigjarig artiestenjubileum met een tournee waaruit moet blijken dat rock'n'roll van alle leeftijden is, zo benadrukte de 58-jarige zanger nog eens hardop in een vol Ahoy'. ,,Is dat je grootmoeder'', vroeg hij aan een jonge fan die hem bloemen kwam aanbieden. En inderdaad, het bleek een oma die met haar kleinkind op stap was.

De trouwe fans waren maandag op alles voorbereid: tijdens Cliffs versie van The Shirelles' Will you still love me tomorrow werden bordjes met het opschrift `Yes' omhoog gehouden en het spandoek met de woorden `Cliff Our Hero' kan hem zo vlak voor zijn neus niet ontgaan zijn. Een deel van het publiek ontging echter wel dat een stuk van de bovenste tribune tijdens het concert werd ontruimd, toen een akoestische plafondplaat onder de tribune los bleek te zitten. Het concert ging gewoon door, de voorzorgsactie bleek achteraf overbodig.

In zijn uiterlijk en zijn verbazingwekkend soepele danspassen mag Cliff jong zijn gebleven; zijn repertoirekeuze verried gisteren wel dat hij ouder en sentimenteler is geworden. Het openingsnummer From a distance met de nadrukkelijke woorden `God is watching us' was niet de laatste smartlap die er gespeeld zou worden en het zoetsappige Miss you nights werd zelfs aangekondigd als een persoonlijke favoriet.

Na een nostalgisch hoogtepunt in de bijna veertig jaar oude publieksfavoriet Fall in love with me klonk het liefdesduet 12th of never met de matige achtergrondzangeres Michelle Wolf ongeloofwaardig. Gelukkig waren er ook pittiger momenten, zoals een met drukke lichteffecten begeleid Wired for sound en een fragment uit de musical Heathcliffe naar Emily Brontë's Wuthering Heights. Na de oude rocker Move it werd de vaart uit het optreden gehaald toen Hans van Willigenburg een gouden plaat mocht uitreiken. Bij de soulballade Can't keep this feeling in vertelde Cliff triomfantelijk hoe dit Prince-achtige falsetnummer een hit dreigde te worden, totdat bekend werd wie zich in werkelijkheid achter zijn pseudoniem Black Knight verschool. Deejays haalden het daarop van de playlist, omdat Cliff `te oud' zou zijn voor de hitparade. Gezellige oude hits als Lucky lips, Summer holiday en een medley van songfestival-successen waren een verademing na de gladde confectiepop van de laatste cd Real as I wanna be, die een te groot deel van de avond in beslag nam.

Het publiek kwam pas massaal uit de stoelen voor de rocker Let's dance en het moet gezegd: vergeleken bij de ouwelijke gitarist met zijn belachelijke glitterpetje en de gitaar onder zijn oksel sloeg de onberispelijk geklede Cliff bepaald geen modderfiguur. Hij swingt nog als vanouds, maar zijn repertoire was te braaf en wisselvallig.

Concert: Cliff Richard. Gehoord: 3/5 Ahoy', Rotterdam.