Bevrijdingsdag

Het nationaal comité 4 en 5 mei heeft besloten de feestelijkheden ter herdenking van onze bevrijding te versoberen, vanwege de gebeurtenissen in Kosovo.

Maar dat is toch precies verkeerd om? Wij vieren dat we bevrijd zijn van een fascistische dictatuur, een bevrijding die met gebruik van wapenen, en ten koste van miljoenen doden, werd bevochten, en die te laat kwam om miljoenen joden nog te redden. We vieren dat desondanks altijd met grote vreugde, en terecht. Vanuit die waardering voor vrijheid zijn de democratieën, inclusief het tot de democratie bekeerde Duitsland, nu begonnen een nieuwe fascistische dictator met geweld van wapenen te bestrijden. Ook daarbij vallen doden (zij het in minimale aantallen, vergeleken bij de Tweede Wereldoorlog), en ook nu kunnen wij de Kosovaren niet redden van deportatie en dood. Maar het feit dat wij bereid zijn om toch voor de onderdrukten te vechten, lijkt mij juist een reden tot nog méér feestvreugde.

We laten zien dat wij in Europa dictatuur, deportaties, moorden en verkrachtingen niet meer pikken. Alle reden dus om het feest van de vrijheid onbekommerd te vieren.