TELEVISIETYPOGRAFIE

Als het televisiescherm een tekst toont op een beeldvullende zwarte achtergrond, dan betreft het waarschijnlijk een werkonderbreking van het omroeppersoneel of een storing. Een televisiescherm hoort met beeld gevuld te zijn, is de opvatting. Tekst zal in dit medium bijgevolg dus altijd de concurrentie aan moeten gaan met al dan niet bewegende achtergrondbeelden. Soms kan de achtergrond gekozen worden, al schrikt men ook dan niet terug voor een pittig structuurtje.

Bij ondertitels is er niets te kiezen, die moeten voor elke achtergrond leesbaar blijven. Om de letter van de achtergrond los te houden zijn er in principe drie mogelijkheden: een vlak achter de tekst plaatsen, een contour om de letters of een schaduwrandje. De eerste oplossing gebruikt de BBC. Het is behoorlijk verstorend in het beeld en waarschijnlijk alleen acceptabel omdat in Groot-Brittanië maar weinig gebruik gemaakt wordt van ondertitels.

In Nederland gebruikt men een letter met een contour. Als je die van dichtbij bekijkt, lijkt het wel of men pek tussen de letters heeft laten lopen, die klonterig alle tussenruimtes heeft gevuld. En dan te bedenken dat we enorm veel van die ondertitels lezen. Bij een film van anderhalf uur kan de tekst een omvang hebben die overeenkomt met vijftig pagina's in een pocketbook. Toch hoor je nooit iemand klagen. Bij grotere teksten kan het mooier. Daar zie je prachtige zachte schaduwtjes en andere randjes. Het verschijnsel is zo ingeburgerd, dat je het steeds meer ook in drukwerk tegenkomt, zelfs bij tekst voor een effen achtergrond.

(Foto's Alex A. Visser)