Schumacher verhoort gebeden van Ferrari-fans

Michael Schumacher won gisteren in San Marino zijn eerste race van 1999. Voor het eerst in zestien jaar ging op het circuit van Imola een Ferrari als eerste over de eindstreep.

De gebeden van de vele duizenden Ferrari-fans werden in de zeventiende ronde van de Grote Prijs van San Marino verhoord. Vanaf de hoofdtribune van het circuit van Imola klonk massaal gejuich toen wereldkampioen Mika Hakkinen in de laatste bocht voor het rechte einde door een stuurfout van de baan raakte. De Fin knalde tegen een betonnen muur en schampte die met de linkerflank van zijn McLaren Mercedes over een afstand van ongeveer honderd meter voordat hij in het gras tot stilstand kwam.

Door het uitvallen van de Fin was opeens de weg vrij voor publieksfavoriet Michael Schumacher. Als te verschalken prooi had de Duitser in Italiaanse dienst alleen Hakkinens teamgenoot David Coulhard nog voor zich. Het was slechts een kwestie van tijd voor de Ferrari-kopman de leiding zou overnemen en zijn fans wisten het.

Terwijl Hakkinen uit z'n gehavende bolide stapte, vlogen de verwensingen van de tifosi achter de omheining de Fin om de oren. Ook de gebaren van veel toeschouwers naar de man die hun favoriet vorig jaar van de wereldtitel hield, logen er niet om. Een tiental politiemensen moest er aan te pas komen om agressieve fans naar hun dure plaatsen terug te dirigeren.

Tot hun grote verdriet zagen de meeste van de 90.000 toeschouwers hoe de twee McLaren Mercedessen van Hakkinen en David Coulthard al direct vanaf de start waren uitgelopen op de rode Ferrari's van Schumacher en Eddie Irvine, tot gisteren leider in het WK-klassement. Het was zestien jaar geleden dat een Ferrari als eerste over de streep was gegaan in Imola en het had er gisteren aanvankelijk alles van weg dat de Fransman Patrick Tambay nog ten minste een jaar in het bezit zou blijven van die eer.

Tot Hakkinen uitviel, was er in de topzes geen noemenswaardige inhaalactie te zien geweest. De ontelbare rode Ferrari-vlaggen konden de collectieve angst voor een saaie race niet weg wapperen. Nadat Jacques Villeneuve (BAR) bij de start door een probleem met de versnellingsbak op de grid was blijven staan en zonder een meter gereden te hebben uitviel, ging Hakkinen aan de leiding. Voor Coulthard, Schumacher, Irvine, Rubens Barrichello en Heinz-Harald Frentzen. Adrian Newey, ontwerper bij McLaren Mercedes, keek vanuit de pitbox tevreden toe hoe zijn creaties de rest van het veld de baas waren. Met zichtbaar plezier liet hij zich flankeren door Hakkinens echtgenote en Coulthards vriendin.

Het plezier van het drietal was van korte duur. Nadat Hakkinen zichzelf buitenspel had gezet, verdrong Schumacher koploper Coulthard van de eerste plaats dankzij een snellere pitsstop. Ook hier kwam geen inhaalmanoeuvre aan te pas. Toen Coulthard na zijn eerste stop voor nieuwe banden en benzine uit de pits wegreed, scheurde Schumacher hem op het rechte stuk voorbij. De Duitser zou zijn voorsprong niet meer uit handen geven.

De Ferrari-fans kenden een bang moment toen Irvine in derde positie zijn motor opblies, met nog vijftien van de in totaal 62 ronden te gaan. De wagen van Schumacher bleek echter wel betrouwbaar en achtervolger Coulthard vormde geen bedreiging meer. De Duitser hield zijn grootste concurrent in de finale van de race steeds vier tot vijf seconden achter zich. Coulthard beklaagde zich er na afloop over dat achterblijvers hem soms rondenlang in de weg hadden gezeten, waardoor hij kostbare seconden had verspeeld. ,,Ik had hier kunnen winnen'', zei de ontgoochelde Schot. Nadat in de slotfase ook Frentzen als gevolg van olie op de baan was uitgevallen – in totaal haalden slechts acht van de 22 wagens de finish – finishte Barrichello als derde.

Eindelijk kon Schumacher weer juichen in Imola. Bij zijn eerste overwinning in de Grote Prijs van San Marino, in 1994, paste geen vreugde. Dat raceweekend werd afgesloten met de trieste balans van twee doden: de Oostenrijker Roland Ratzenberger verongelukte bij de training op zaterdag en tijdens de race op zondag vond Ayrton Senna de dood. De vreugdesprong die `Schumi' gisteren op het podium maakte, stond in schril contrast met het diep bedroefde gezicht waarmee hij in het rampjaar '94 op de hoogste trede stond.

Voor het eerst sinds het seizoen 1997 gaat Schumacher weer eens alleen aan de leiding in de stand om de wereldtitel, met 16 punten. Vorig jaar kwam hij na zijn overwinning in Monza niet verder dan een gelijke stand (80-80) met Hakkinen. Van nummer twee Irvine (12 punten) hoeft Schumacher niets te vrezen. De Noord-Ier geldt als een loyale teamgenoot en zijn seizoen is al geslaagd na z'n overwinning in de eerste race van het jaar, in Australië. Hakkinen en Frentzen delen met tien punten de tweede plaats.

SENNA: pagina 19