`Macbeth' voor jeugd vrijblijvend

Wat is er toch mis met de drie heksen? Onlangs maakte toneelgroep De Appel een bewerking van Shakespeare's Macbeth waarin de drie heksen waren vervangen door god Odin en drie Walküren. Nu heeft de groep van hetzelfde stuk een bewerking voor kinderen gemaakt: De dood van de koning. Wederom werd om onduidelijke redenen bezuinigd op de heksen. Slechts eentje is overgebleven, en ze heet ook nog Suf Zusje.

`Schoon is smerig en smerig is schoon / Alles is anders en niets is gewoon.' Macbeth leent zich uitstekend voor kindertoneel. Eerder dit jaar maakte het MUZtheater al een lekker venijnige versie en vorig seizoen speelde Teneeter een literaire bewerking van Imme Dros. Het is dan ook een sterk sprookje: er is een voorspellende heks die aanzet tot het kwaad; er is een boef die de koning vermoordt om zelf de troon te bestijgen; en er is een groep helden die de boef verslaat door als bos vermomd het kasteel te veroveren.

Vier van de zes spelers in De dood van de koning waren ook in de andere Macbeth te zien. Ook het decor, een grote witte voetbaltribune, is hetzelfde. De emmers met toneelbloed blijven echter in de kast staan en de speelstijl is veel luchtiger. De spelers dragen flitsende sportkleding, met als harnas de beschermstukken uit American football-kostuums. Zij bevechten elkaar met groene lichtzwaarden uit de speelgoedwinkel. Ze rennen af en aan en zingen een paar leuke heksenliedjes: `Dubbel poken, dubbel stoken, vonkend vuur / ketel koken.'

Helaas is kindertheater moeilijker dan je denkt. Met hippe kostuums, gekke bekken trekken en een paar liedjes inlassen ben je er nog niet. Deze Macbeth is te vrijblijvend. Geen scène wordt uitgediept, bij geen enkele wending wordt lang stilgestaan. De spanning en de gruwel ontbreken. De spelers zijn voornamelijk bezig met het, toch nog lastige, verhaal uit te leggen. En zelfs dat lukt niet helemaal, want ondanks zijn uitlegdrang sticht regisseur/bewerker Hubert Fermin verwarring. Zijn dichterlijke taal (`Hier op de zandbank van de tijd') is niet erg helder. De ouders in de zaal moeten de kinderen regelmatig fluisterend bijpraten. Ook onnodig verwarrend is dat Judith Linssen, die de heks speelt, zich op het podium omkleedt tot Mevrouw Macbeth. Zijn die twee dezelfde? Ze hebben allebei een pingpongbatje in de hand. Maar hoe kan de koningin, als ze dood is, toch nog heks zijn?

Voorstelling: De dood van de koning door De Appel. Tekst: William Shakespeare. Bewerking en regie: Hubert Fermin. Spel: Barry Atsma, Judith Linssen e.a. Vanaf 8 jaar. Gezien: 1/5 Appeltheater Scheveningen. Aldaar t/m 9/5.

Inl. (070) 350 22 00.