De Revolutionaire VPRO-Nacht

Aangenaam verrast was ik verleden week, toen ik op deze zelfde plek de column van collega Hester Carvalho las waaruit bleek dat het met de toch zo kwakkelende VPRO radio weer de goede kant op gaat.

En dat doet me deugd, want sinds ik december j.l. als een van de laatste free-lance medewerkers na 15 jaar trouwe dienst zonder plichtplegingen, boekenbon of zelfs maar een fles rode wijn afgeserveerd werd, had ik daar eerlijk gezegd een bijzonder hard hoofd in. Maar nu, achteraf, kan ik gelukkig ook wel begrip opbrengen voor die hardhandige free-lancers zuivering binnen de VPRO. Want alhoewel de free-lancers toch ooit binnengehaald waren om op een goedkope manier de overjarige, uitgebluste, maar vreemd genoeg nog zeer reislustige zestiger jaren medewerkers te vervangen, was het toch ook wel te voorspellen dat er alleen al om budgettaire reden eens een eind zou komen aan al die dure dienstreisjes naar verre oorden en dat er uiteindelijk toch iemand aangesteld zou worden om dat laatste overgebleven groepje langharigen eens wakker te schudden en ze niet op reis, maar naar de kapper te sturen.

Het was dan ook niets minder dan een Karel Doorman-achtige heldendaad toen de toenmalige VPRO voorzitter Arend Jan Heerma van Voss, hoogst persoonlijk afdaalde naar de functie van Directeur Radio om dat varkentje eens even grondig te wassen.

En, dat moet gezegd worden, dat deed hij met verve. Als een volleerd manager nieuwe stijl schopte hij als eerste de gastarbeiders (lees free-lancers!) de straat op, beperkte het internationaal reisbudget tot Austin Texas en verordonneerde dat iedere VPRO medewerker in vaste dienst beurtelings en onbezoldigd naast hun gewone werk ook een muzikale nachtuitzending moet verzorgen ter vervanging van de weggesaneerde free-lancers.

Dat werd dus lachen met die VPRO nachten, want niet alleen kon je dan b.v. politicoloog en ex-kampioen reizend verslaggever Stan van Houcke met frisse tegenzin een muziekprogramma horen presenteren, maar bovendien had Heerma van Voss zich ook de Hilversumse top-bezuinigings-truc eigen gemaakt om oude programma's integraal te herhalen.

Dat is best leuk, en bovendien hartstikke goedkoop maar dan moet je niet `s nachts de oude Ron Flon Flon woensdagmiddag uitzendingen van Wim T. Schippers herhalen, want die waren doorspekt met file-meldingen en andere verkeersmededelingen die tien jaar na dato en midden in de nacht voor de nodige verwarring kunnen zorgen.

Maar goed, uit de eerder genoemde column van Hester Carvalho heb ik begrepen dat die aanloopproblemen nu wel een beetje achter de rug zijn en dat er na al de rendementsmaatregelen ook bij de oud gedienden weer nieuwe frisse originele radio programma's boven water komen die de verdreven free-lancers snel doen vergeten.

Kom er maar eens op! Verzin maar eens iets zoals die dekselse Radio 3-presentator Jaap Boots die samen met z'n ook in vaste dienst opererende collega's Erwin Blom en Gerard Walhof een revolutionair drie uur durend programma bedenken dat z'n weerga niet kent in de toch bewogen geschiedenis van de VPRO radio. Publiek live aanwezig in de studio! En presentator Boots die nota bene niet meer in een met glas afgescheiden presentatie-hokje zit, maar midden tussen het rumoerige publiek waar hij al improviserend muziek uit alle richtingen draait, een dj rustig twintig minuten z'n gang laat gaan, toevallig langskomende beroemdheden interviewt en bandjes die na concerten in het land vrijwillig (en gratis natuurlijk!) nog even wat komen spelen hartstochtelijk aanvuurt met zijn saxofoon die hij, als een goed presentator betaamt, altijd onder handbereik heeft. En wees nou eens eerlijk, er is toch geen free-lancer die zoiets ooit zelf zou hebben kunnen bedenken!