KORRELS

Het stukje over wonderlijk en onbegrepen gedrag van korrels in W&O van 10 april wekt bij mij de indruk dat sommige fysici een verschijnsel pas als bestaand erkennen als het beschreven is in Physics Review Lettters of in Nature. De als belangrijk gepresenteerde stelling, ``Wanneer je een berg zand maakt door vanaf een vast punt één voor één zandkorrels te laten vallen, ontstaat er op een zeker moment een instabiele situatie'', is nogal triviaal. Wat zou er dan anders moeten gebeuren? Zouden de korrels soms allemaal boven elkaar een torentje moeten vormen? Ook de andere `ontdekkingen' zijn open deuren. Zo weet elk Hollands kind dat vochtig zand een beetje steiler kan worden opgezet dan droog zand. Dat bleek wel in de zandbak of op het strand: de samenhang van het zand kon worden vergroot door zo nu en dan met je emmertje een beetje water te gaan halen, en het zand daarmee te besproeien. En ik maak me sterk dat elke civiel ingenieur ook de verklaring kan geven: het komt door capillaire spanningen tussen de korrels. Wellicht kunnen we binnenkort in Physics Review Letters een verhandeling verwachten van de 6-jarige Karl Hoffmann uit Düsseldorf die de kennelijk zo gemakkelijk te verbazen fysici meldt dat bij zijn experimenten aan het strand van Scheveningen gebleken is dat een bij laag water zeer stabiele zandhoop bij hoog water volledig door het water wordt verzwolgen.