Ruime porties met fraai uitzicht

Al sinds het begin van de zeventiende eeuw kunnen Rotterdammers zich verpozen aan de Boompjes. De kade met de frivole naam, zo leert de achterkant van de menukaart van brasserie Boompjes, is in 1811 zelfs voor enige tijd omgedoopt in Quay Napoléon. Of Napoleons Kaay, op z'n negentiende-eeuws Nederlands. Anno 1999 kunnen bezoekers ook al dinerend genieten van het uitzicht op de havenstad.

Brasserie Boompjes is aan de kade onder de Boompjes. Het fraaie, vrijstaande pand bestaat uit een golvend, schuinliggend dak dat haaks op de diagonale, grote ruiten staat. Als een luxe Amerikaans strandhuis maar dan aan de Maas. De zaak kent twee niveaus waar aan ruime houten tafels met groene metalen tuinstoelen met kussentjes gegeten kan worden. Dankzij de grote ramen is het uitzicht vanaf alle tafels goed. Aan de linkerzijde de Willemsbrug en een stukje verder de Erasmusbrug, en daar vaart dan van alles tussen. Van drijvende bruiloften op partyboten tot vrachtschepen met een lading van veertig tractoren en twintig trucks. In de verte torenen hijskranen boven de stad uit en stoten grote fabriekspijpen ook op zaterdagavond hun walmen uit.

Het talrijke publiek bestaat voornamelijk uit zakenlui en tweeverdieners. Aandoenlijk is de aanwezigheid van het tienerstel van wie de jongen door zijn restaurantkeuze indruk probeert te maken op zijn tafelgenote, alhoewel hij ook niet weet of linzensoep hetzelfde is als tomatensoep.

De adolescente aanwezigheid verklaart het al: Boompjes is een zaak waar meer te halen valt dan eten alleen. Maar aan het uitzicht, want daar gaat het om, zit wel een prijskaartje. Boompjes is niet direct goedkoop te noemen. De voorgerechten liggen tussen de ƒ21,50 en ƒ27,50. De keus bestaat onder meer uit een geitenkaasbavarois met een salade van Coppa di Parma, pastrami van runderlende met geschaafde kaas en pijnboompitten en een verrassing van Noordzeevis.

Onder het kopje entremets zijn drie soepen à ƒ10 (o.a. mosterd- en linzensoep) en nog twee gerechten (maïskip en mulfilet) voor ƒ29,75 te bestellen. De hoofdgerechten (ƒ32,50 — ƒ45) bestaan uit vis en/of vlees; onder meer gebakken zalmfilet met tuinkruidensaus, gegrilde tonijnbiefstuk met koriandersaus, tournedos Stroganoff en kalfsbiefstukjes met een portsaus.

Met het eten is niets mis bij Boompjes. De Noordzeeverrassing, bestaande uit verse zalm, Hollandse garnalen, gepeperde makreel en paling op een bedje van sla, wordt zeer gewaardeerd door tafelgenote. Ook op de zeer ruime portie pastrami van runderlende is niets aan te merken. De hoofdgerechten, de tournedos en roergebakken ossenhaas met gamba's, vallen opnieuw zeer ruim uit, maar worden gebracht met te doorbakken Belgische frieten met mayonaise. Niet direct om de Michelin-inspecteurs te verwittigen, maar alles bij elkaar, met een kleine marge voor het uitzicht, de prijs wel rechtvaardigend.

Jammer dat brasserie Boompjes op de avond van ons bezoek een tekort aan personeel kende. De gastheer had het al enigszins klagend aangekondigd aan het begin van de avond (`Ja, veel ziek hè') en het tekort ging zich inderdaad wreken. Hoewel het eten op tijd kwam en de bediening correct was, bleek het tijdig opruimen van de tafel, drinken bijbestellen of losjes informeren of alles naar wens is, er niet bij. Met drie man in een zaak voor ruim zeventig gasten is dat ook moeilijk. Zo sluipen er dus ook fouten in de rekening. De tournedos van ƒ42,50 stond voor liefst ƒ260 op de bon, en zo waren er nog twee, minder evidente, fouten.

Een meer structureel probleem vormde de wijnkaart. Die ontbeert essentiële informatie. We leren dat de witte wijnen tussen de ƒ50 en ƒ65 kosten en de rode tussen de ƒ39,50 en ƒ97,50. Wat we echter niet te weten komen, is wie de producent is van de wijn. De beschrijving `Shiraz, Australië' of `Chianti Classico, Italië' met bijbehorende prijs vinden we te mager. Een beetje wijnkenner, en die zullen er ongetwijfeld genoeg komen in de brasserie, stelt prijs op producent en eventueel het jaar van de wijn. Drinken we voor ƒ52,50 een shiraz die ook bij de Dirck III ligt of blijkt het een koopje en komt de Australische topwijn Grange van het huis Penfolds op tafel. Het blijkt een goed drinkbare wijn van het huis Mitchelton maar je moet er wel om vragen en dat ga je niet bij alle wijnen doen. Een kleine smet op een verder goed restaurant met een van de mooiste stedelijke uitzichten ooit genoten.

Brasserie Boompjes, Boompjes 701, Rotterdam. 010-4136070