Na tien minuten: Zap!

Onder het motto Goede daden bij daglicht heeft de VPRO in het recente verleden een tweetal reeksen van zes korte televisie-drama's vertoond. Het ging regisseur Robert Wiering toen om `eigentijdse scripts', geschreven door `jonge auteurs'. Bovendien moesten die scripts `over henzelf gaan', zo begrijp ik uit de VPRO-gids.

Vanavond is de eerste aflevering te zien van een derde reeks van zes korte single plays. Het motto is ingekort tot Goede daden, de regie is nu in handen van Johan Timmers en de scenaristen hoeven niet meer piep te wezen en mogen desnoods een hen wezensvreemd onderwerp kiezen.

In dat laatste is Theo Nijland, auteur van de `culinaire thriller' Culi, dondersgoed geslaagd. Nijland, vooral bekend als componist van de score voor Frans Weisz' Bij nader inzien en Op afbetaling, verzon een verhaaltje. Vrouw (Carla Hardy) komt eten bij man (Hans Dagelet) met wie ze wat heeft maar die ze nog nauwelijks kent. Ze gaan onwennig, om niet te zeggen argwanend, met elkaar om. Merkwaardig is ook dat zij een verborgen microfoontje draagt waarmee twee rechercheurs, in een busje op de stoep, het etentje afluisteren. We begrijpen dat een vroegere vriendin van de man spoorloos is verdwenen. En dan hèbben we die man al heel intens naar een door hem te bereiden stuk vlees zien kijken...

Afijn, een beetje geoefende kijker weet vanavond al na tien minuten hoe laat het is. Zap! En dan moet het hoekig gedraaide filmpje nog potsierlijk bezwijken onder het gewicht van even misplaatste als theatrale pretenties. ,,Wie bèn jij?'' vraagt de vrouw. ,,Ik ben mijn eten'', antwoordt de man.

Benieuwd ben ik nog wel naar de laatste, op 3 juni uit te zenden aflevering van Goede daden. Die werd geschreven door Manon Uphoff op basis van het verhaal De dwerg uit haar bundel Begeerte. In de tussentijd staan goede daden geprogrammeerd van achtereenvolgens Rob van Erkelens, Bodil de la Parra, Jac. Toes en Frank Houtappels.

Goede daden, aflevering 1: Culi. Ned.3, 20.20-20.50u.