Eekhoorns

Van de KLM zouden we eindelijk precies te horen krijgen hoe het zat met de moord op de 440 eekhoorns. Woordvoerder Dig Istha kwam het ons uitleggen tijdens een persconferentie op de achtste verdieping van het KLM-gebouw in Amsterdam, waar de portretten van KLM-groten als Plesman en Orlandini aan een roemrijker verleden herinnerden.

Istha is doorkneed in het vak van woordvoerder. Of het nu om de politiek of het bedrijfsleven gaat, Istha verkoopt de boodschap alsof hij haar zelf heeft moeten betalen. Gedecideerd, vastberaden en in onwankelbare trouw aan zijn opdrachtgever. En vooral ook: in hoog tempo, want de KLM heeft waarachtig nog wel wat anders aan haar hoofd dan een stelletje mottige eekhoorns uit Peking.

Istha had met grote letters `mea culpa' op zijn voorhoofd gezet. Het begint een beetje een trend te worden in het openbare leven. Geef je schuld toe, doe in ieder geval alsof, sluit vervolgens bliksemsnel het dossier en gooi het zwierig in de brandkast. Nog vragen?

Ja, we hadden er toch nog een paar. Zo wilden we zo graag weten wat er op die dag in april precies gebeurd was. Er komen 440 eekhoorns uit Peking aan. Ze mogen niet naar Athene door, want de papieren zijn niet in orde. Ergens in een hoek staat een shredder, ook wel versnipperaar of hakselmachine genaamd. Het ding wordt gebruikt om eendagskuikens te `euthaniseren'. Wie heeft op zeker moment geroepen: ,,We gooien die verrekte eekhoorns er ook maar in'?

Het ging ons niet om de identiteit van de betrokkene, we wilden zo graag zijn plaats in de hiërarchie van de afdeling `shredder' weten. En was hij op dat moment alleen, of kon hij beraadslagen met andere collega's, had iemand bezwaren geopperd, of hadden ze gewoon eendrachtig de mouwen opgestroopt en de eekhoorns één voor één in de helse machine geflikkerd, terwijl ze grappen maakten dat het leuk zou zijn als je ook de president-directeur of desnoods diens woorvoerder eens zo'n beurt zou kunnen geven?

Istha schudde resoluut het hoofd. Hij wilde ons best vertellen dat het hier een ongelukkig incident, en geen beleid, betrof, hij wilde ons ook nog graag wijzen op de internationale onderscheiding voor ideale dierenbehandeling die de KLM deze week heeft gekregen, maar over de toedracht van de slachting wilde hij niets kwijt. Niet relevant, zei hij. De chef van de afdeling was op het matje geroepen, want hij was verantwoordelijk. Daarmee basta. Was die chef zelf aanwezig geweest, vroegen wij nog. Helaas: niet relevant.

De rechter kijkt de verdachte aan. ,,U bekent nu wel dat u uw vrouw en vijf kinderen heeft vermoord, maar vertelt u me eens: hoe en waarom heeft u dat gedaan?'' De verdachte kijkt stuurs naar buiten waar hij juist een KLM-vliegtuig ziet overkomen en zegt: ,,Niet relevant.''